Theol. Gwir yw hynny. Oblegit hwynt hwy â ddylent fod in gyfarwyddwyr, in rheolwyr, in fugeiliaid ac in wilwyr i bobl Duw. Ac am hynny os hw•nthwy â esceulusant eu dyled-swyddau, a'u gofal, peth anferth ydyw: ob••git bod hynny in peri niwed i lawyer. Da jawn y dywed y Poet cenedlig. Ni ddylei llywodraethwr, neu eglwyswr fod in ddiog, neu in segurllyd: 1ir rhai hyn y gorchymynnir meithrin y bobl, ac i'r rhain y mae lawyer o bethau i ofalu am danynt.
Gan hynny, pa resyndod yw bod llywodraethwyr in fydol, in angrefyddol, in Babaidd, in anrhinweddol, ac in esceulus in nyled-swydd eu galwedigaeth? Pa faint mwy gresynol yw, pan fyddo'r Eglwyswyr in esceuluso darllain, ac astudio, in ddiog i bregethu, ac i weddio, ac in ymroi, rhai i gybydd-dod, rhai i falchder, rhai i ysmonnaeth, rhai i ryw bryssurdeb bydol, a rhai i dreulio eu hamser in segurllyd mewn tafarnau, in ymŷfed, a chwareu, a gloddest, a rhodres, a dilyn cymdeithas offer. Oh nad ymroddei y ddau fâth hyn ar alwedigaethau cyffredin, i adael ⟨p. 196⟩ymmaith eu diogi, a'u seguryd; ac i gyflawni dyledswydd eu galwedigaeth in ddiwid, in ffyddlon, in ofalus, ac in gydwybodus: Oblegit rhagorol yw i bob mâth ar din fod in din da in ei le.
Megis bod in llywodraethwr da, in rheoli in dda, ac in llywodraethu in synhwyrol, gan achlesu ac ymddeffyn dynion da, ac achosion da, ac ymosod in erbyn dynion drŵg, ac achosion drŵg, drwy eu cospi in llym, ac in dôst: eithr ymgeleddu, a maentumio rhinwedd dda; a hynny, o wir draserch, a hoffder ei gallon arni; a cheryddu beiau o wir zêl, a chasineb iw herbyn: Ac nid er mwyn ynnill cymmeriad in unig, never bodloni rhai: Neu o herwydd na ddichon amgen na gwneuthur hynny, neu o herwydd rhyw gau achosion eraill.
And o wir gariad ar Dduw, a gofal am ei ogoniant ef, o gydwybod o'i ddylêd, a chasineb diledrith in erbyn pechod. Felly peth odiaeth yw bod eglwyswr in ŵr da in ei le, in gyfarwydd ynghyfraith yr Arglwydd: in pregethu un boenus, ac in ddyfal: a hynny o gariad ar Dduw, ac awydd Duwiol i osod allan ei ogoniant ef, ac o wir dosturi tu ag at eneidiau y bobl, gan wneuthur ei oreu ym mhôb mod i'w hynnill hwynt at Dduw: gan ei ymddwyn ei hûn ⟨p. 197⟩in ei holl fuchedd in synhwyrol, in grefyddol, in ddifeius, ac in ddidramgwydd.
Felly peth urddassol yw bod in ŵr cyfoethog da, in gwneuthur lawyer o ddaioni a'i gyfoeth: in cadw tŷ da, in syber wrth dlawd: in gweini wrth angenrheidiau y Saint:
Theol. Gwir yw hynny. Oblegit hwynt hwy â ddylent fod yn gyfarwyddwyr, yn rheolwyr, yn fugeiliaid ac yn wilwyr i bobl Duw. Ac am hynny os hw•nthwy â esceulusant eu dyled-swyddau, a'u gofal, peth anferth ydyw: ob••git bod hynny yn peri niwed i lawer. Da iawn y dywed y Poet cenedlig. Ni ddylei llywodraethwr, neu eglwyswr fod yn ddiog, neu yn segurllyd: 1ir rhai hyn y gorchymynnir meithrin y bobl, ac i'r rhain y mae llawer o bethau i ofalu am danynt.
Gan hynny, pa resyndod yw bod llywodraethwyr yn fydol, yn angrefyddol, yn Babaidd, yn anrhinweddol, ac yn esceulus yn nyled-swydd eu galwedigaeth? Pa faint mwy gresynol yw, pan fyddo'r Eglwyswyr yn esceuluso darllain, ac astudio, yn ddiog i bregethu, ac i weddio, ac yn ymroi, rhai i gybydd-dod, rhai i falchder, rhai i ysmonnaeth, rhai i ryw bryssurdeb bydol, a rhai i dreulio eu hamser yn segurllyd mewn tafarnau, yn ymŷfed, a chwareu, a gloddest, a rhodres, a dilyn cymdeithas ofer. Oh nad ymroddei y ddau fâth hyn ar alwedigaethau cyffredin, i adael ⟨p. 196⟩ymmaith eu diogi, a'u seguryd; ac i gyflawni dyledswydd eu galwedigaeth yn ddiwid, yn ffyddlon, yn ofalus, ac yn gydwybodus: Oblegit rhagorol yw i bob mâth ar ddyn fod yn ddyn da yn ei le.
Megis bod yn llywodraethwr da, yn rheoli yn dda, ac yn llywodraethu yn synhwyrol, gan achlesu ac ymddeffyn dynion da, ac achosion da, ac ymosod yn erbyn dynion drŵg, ac achosion drŵg, drwy eu cospi yn llym, ac yn dôst: eithr ymgeleddu, a maentumio rhinwedd dda; a hynny, o wir draserch, a hoffder ei galon arni; a cheryddu beiau o wir zêl, a chasineb iw herbyn: Ac nid er mwyn ynnill cymmeriad yn vnig, neu er bodloni rhai: Neu o herwydd na ddichon amgen na gwneuthur hynny, neu o herwydd rhyw gau achosion eraill.
Ond o wir gariad ar Dduw, a gofal am ei ogoniant ef, o gydwybod o'i ddylêd, a chasineb diledrith yn erbyn pechod. Felly peth odiaeth yw bod eglwyswr yn ŵr da yn ei le, yn gyfarwydd ynghyfraith yr Arglwydd: yn pregethu vn boenus, ac yn ddyfal: a hynny o gariad ar Dduw, ac awydd Duwiol i osod allan ei ogoniant ef, ac o wir dosturi tu ag at eneidiau y bobl, gan wneuthur ei oreu ym mhôb modd i'w hynnill hwynt at Dduw: gan ei ymddwyn ei hûn ⟨p. 197⟩yn ei holl fuchedd yn synhwyrol, yn grefyddol, yn ddifeius, ac yn ddidramgwydd.
Felly peth vrddassol yw bod yn ŵr cyfoethog da, yn gwneuthur llawer o ddaioni a'i gyfoeth: yn cadw tŷ da, yn syber wrth dlawd: yn gweini wrth angenrheidiau y Saint:
- 1Homer. Illiad. 2.