A85479:121
Hyfforddiadau Christianogol in dangos pa fodd i rodio gyda Duw ar hid y DidHyfforddiadau Christianogol yn dangos pa fodd i rodio gyda Duw ar hyd y Dydd
Hyfforddiadau Christianogol in dangos pa fodd i rodio gyda Duw ar hid y Did / a ofodwyd allan in Saefonaec gan Tho. Gouge, gwenidog yr efengyl, ac in Gamberaec gan Richard Jones o Ddinbech.Hyfforddiadau Christianogol yn dangos pa fodd i rodio gyda Duw ar hyd y Dydd / a ofodwyd allan yn Saefonaec gan Tho. Gouge, gwenidog yr efengyl, ac yn Gamberaec gan Richard Jones o Ddinbech.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r awdwr, 1675Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r awdwr, 1675
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
7. Yr ystyriaeth o ddiwedd ofnadwy y pechod, ac o'r pethau tôst a'i canlynant ef, y fyddei fôdd enwedigol ith gadw di oddiwrth bechod. In ddiammeu, yr esgeulusdra o'r ystyriaeth hon yw un o'r rhefymmau pennaf; paham y mae lawyer o wŷr a gwragedd in byw, in yr ymarfer gwirfodd o bechodau ac y maent in eu adnabod in ddigon da. Pe pwysent hwy 'n ddyfal ryw brydieu, ac ystyried ynddynt eu hunain, beth y fydd diwedd eu pechodau▪ a pheth a ddaw o'u eneidiau gwerthfawr ac anfarwol i dragwyddoldeb, a aent hwy in eu blaen in eu ffyrdd annuwiol? Pe gosodent hwy hyn in ddifrifol at eu calonnau, pa fâth ynfydrwydd a chynddeiriogrwydd ydyw, i anturio neu ryfygu mined in y ford i golly Duw, a Christ, a'r nêf, ac i redeg mewn perygl i ddioddef llôscfeydd tragwyddol gydâ 'r Diafol a'r Damnedig in uffern, a hyn oll am ychydig o elw, never mwyn bodloni chwant y cnawd â rhyw felusder, nad yw in parhau and dross ennyd fechan? pe gosodent hwy hyn meddaf i at eu calonnau, hwy a gasaent in ddilys, ac a ffieiddient eu pechodau, jë hwy a'u bwrient hwynt ymmaith gydâ digllonrwydd.
7. Yr ystyriaeth o ddiwedd ofnadwy y pechod, ac o'r pethau tôst a'i canlynant ef, y fyddei fôdd enwedigol ith gadw di oddiwrth bechod. Yn ddiammeu, yr esgeulusdra o'r ystyriaeth hon yw un o'r rhefymmau pennaf; paham y mae llawer o wŷr a gwragedd yn byw, yn yr ymarfer gwirfodd o bechodau ac y maent yn eu adnabod yn ddigon da. Pe pwysent hwy 'n ddyfal ryw brydieu, ac ystyried ynddynt eu hunain, beth y fydd diwedd eu pechodau▪ a pheth a ddaw o'u eneidiau gwerthfawr ac anfarwol i dragwyddoldeb, a aent hwy yn eu blaen yn eu ffyrdd annuwiol? Pe gosodent hwy hyn yn ddifrifol at eu calonnau, pa fâth ynfydrwydd a chynddeiriogrwydd ydyw, i anturio neu ryfygu myned yn y ffordd i golli Duw, a Christ, a'r nêf, ac i redeg mewn perygl i ddioddef llôscfeydd tragwyddol gydâ 'r Diafol a'r Damnedig yn uffern, a hyn oll am ychydig o elw, neu er mwyn bodloni chwant y cnawd â rhyw felusder, nad yw yn parhau ond dros ennyd fechan? pe gosodent hwy hyn meddaf i at eu calonnau, hwy a gasaent yn ddilys, ac a ffieiddient eu pechodau, ië hwy a'u bwrient hwynt ymmaith gydâ digllonrwydd.
II. Megis ac y mae 'n rhaid i ti wilio in erbyn pechod in gyffredinol, felly hefyd in erbyn yr amryw rywogaethau o bechod, megis