II. Cofia farwolaeth Christ, yr hyn yw gorchymmyn Christ yngosodiad yr Ordinhâd ymma; canys medd efe, Gwnewch hyn er coffa am danaf, self, mewn coffâd o'm marwolaeth a'm dioddefaint chwerw, Luc. 22. 19. Canys yr Apostol Paul wrth egluro y coffa ymma am Grist, sydd in ei gymmhwyso at ei farwolaeth, a'i dangosiad hi allan, 1 Cor. 11. 25, 26. Gwnewch hyn, medd ef, er coffa am danaf: canys cynnifer gwaith bynnag y bwyttaoch y bara hwn, ac yr yfoch y cwppan hwn, y dangoswch farwolaeth yr Arglwydd oni ddelo. Ac felly yr ordeiniwyd yr Ordinhâd hon o Swpper yr Arglwydd o ran parchus goffa am yr Aberth mawr hwnnw, yr Arglwydd Jesus Grist, fell nad anghofid ei farwolaeth ef bŷth, and y byddei in wastad in barod in ein coffadwriaethau. A pha ham y rhaid cofio ei farwolaeth ef fell hyn? In ddiammeu o herwydd may drwyddi hi y cadarnhawyd ac y seliwyd y Cyfammod o râs, y pwrcaswyd ein Prynnedigaeth ni, y gwnaethpwyd jawn tros ein pechodau, y gwnaethpwyd cymmod rhyngom ni â Duw, ac y gosodwyd sail ein grasusau. Ac am hynny gollwng allan dy gallon ar y Bwrdd mêwn dwys fyfyrdod am amryw ddioddefiadau Christ, yr hyn yw gorchwyl pennaf yr Ordinhâd bond. A myfyria nid in unic am ei ddioddefiadau ef ar ei farwolaeth, onid hefyd in holl ystod ei fywyd, self o'i breseb iw gross, o'i anedigaeth iw farwolaeth. Canys didor ddioddefaint oedd ei holl einioes ef. Myfyria gan hynny am ei enedigaeth gwael ef, a'i ffoadigaeth in ei febyd, am yr amryw wradwyddiadau a fwriwyd arno ef o amser i amser; je am ei aml erlidiadau, am eu creulon driniaeth hwynt arno ef in amser ei farwolaeth, pan ddaliasant ef megis lleidr, ai rwymo, ai farnu in evog, ai gondemnio megis Drwgweithredwr, pan gernodiasant ef â'u dwylo, y pwyasant ef â fin, y gwialennodiasant ef â fflanghellau, gan dynnu cwysau hirion ar ei gefn ef, y plethasant goron o drain blaenllym ar ⟨p. 121⟩ei ben, y gosodasant gross drom ar ei gefn, yr hoeliasant ei ddwylo a'i draed wrth y Gross honno, y rhoddasant iddo fustl a finegr iw ddiodi, ac y cystuddiasant ef in ddirfawr amryw ffyrdd. Fall hyn y drylliwyd ei gorph ef âg arteithiau. Ac oblegid hyn, fe ddywedir, Isaiah 53. 3. Ei fôd ef in ŵr gofidus, a chynnefin a dolur. In enwedigol pan wit ti bresennol in y Sacrament, dyro dro gydâ Christ in yr Hard, drwy fyfyrio am ei Ing chwerwdost ef, lle y chwysodd ef y defnynnau gwaed, yr hyn ni ddarllennwyd, ac ni chlybwyd erioed am neb na chynt na chwedi;
II. Cofia farwolaeth Crist, yr hyn yw gorchymmyn Crist yngosodiad yr Ordinhâd ymma; canys medd efe, Gwnewch hyn er coffa am danaf, sef, mewn coffâd o'm marwolaeth a'm dioddefaint chwerw, Luc. 22. 19. Canys yr Apostol Paul wrth egluro y coffa ymma am Grist, sydd yn ei gymmhwyso at ei farwolaeth, a'i dangosiad hi allan, 1 Cor. 11. 25, 26. Gwnewch hyn, medd ef, er coffa am danaf: canys cynnifer gwaith bynnag y bwyttaoch y bara hwn, ac yr yfoch y cwppan hwn, y dangoswch farwolaeth yr Arglwydd oni ddelo. Ac felly yr ordeiniwyd yr Ordinhâd hon o Swpper yr Arglwydd o ran parchus goffa am yr Aberth mawr hwnnw, yr Arglwydd Jesu Grist, fel nad anghofid ei farwolaeth ef bŷth, ond y byddei yn wastad yn barod yn ein coffadwriaethau. A pha ham y rhaid cofio ei farwolaeth ef fel hyn? Yn ddiammeu o herwydd mai drwyddi hi y cadarnhawyd ac y seliwyd y Cyfammod o râs, y pwrcaswyd ein Prynnedigaeth ni, y gwnaethpwyd iawn tros ein pechodau, y gwnaethpwyd cymmod rhyngom ni â Duw, ac y gosodwyd sail ein grasusau. Ac am hynny gollwng allan dy galon ar y Bwrdd mêwn dwys fyfyrdod am amryw ddioddefiadau Crist, yr hyn yw gorchwyl pennaf yr Ordinhâd bon. A myfyria nid yn unic am ei ddioddefiadau ef ar ei farwolaeth, onid hefyd yn holl ystod ei fywyd, sef o'i breseb iw groes, o'i anedigaeth iw farwolaeth. Canys didor ddioddefaint oedd ei holl einioes ef. Myfyria gan hynny am ei enedigaeth gwael ef, a'i ffoadigaeth yn ei febyd, am yr amryw wradwyddiadau a fwriwyd arno ef o amser i amser; ie am ei aml erlidiadau, am eu creulon driniaeth hwynt arno ef yn amser ei farwolaeth, pan ddaliasant ef megis lleidr, ai rwymo, ai farnu yn euog, ai gondemnio megis Drwgweithredwr, pan gernodiasant ef â'u dwylo, y pwyasant ef â ffynn, y gwialennodiasant ef â fflanghellau, gan dynnu cwysau hirion ar ei gefn ef, y plethasant goron o ddrain blaenllym ar ⟨p. 121⟩ei ben, y gosodasant groes drom ar ei gefn, yr hoeliasant ei ddwylo a'i draed wrth y Groes honno, y rhoddasant iddo fustl a finegr iw ddiodi, ac y cystuddiasant ef yn ddirfawr amryw ffyrdd. Fal hyn y drylliwyd ei gorph ef âg arteithiau. Ac oblegid hyn, fe ddywedir, Esay 53. 3. Ei fôd ef yn ŵr gofidus, a chynnefin a dolur. Yn enwedigol pan wyt ti bresennol yn y Sacrament, dyro dro gydâ Christ yn yr Ardd, drwy fyfyrio am ei Ing chwerwdost ef, lle y chwysodd ef y defnynnau gwaed, yr hyn ni ddarllennwyd, ac ni chlybwyd erioed am neb na chynt na chwedi;
