Tryssor ir Cymru

Hyn oll ysywaeth, sy 'n dyfod o ddiffyg ffydd gadarn am y pethau ni welsant hwy erioed, a phellder y pethau hynny, a grim gwyniau, ac anianawl wrthddrychau a thueddiadau, (y rhai sy in eu hyrddio hwynt ymmaith ar ôl gwagedd presennol, ac in gorchfygu rheswm, ac in eu hanrheithio o'u pwyll ddynol; a thrwy dwrwfy dorf o bechaduriaid anianawl, y rhai sy in cledu ac in byddaru'r nail y llall) a thrwy gyfiawn farn Duw, in gwrthod y rhai ni fynnent moi adnabod ef, a'u gado hwynt i ddallineb a chaledrwyd eu calonnau eu hunain. Eithr a oes dim ymwared! O tidy ffynnon trugaredd ac ymwared, ⟨p. 220⟩canniadhâ ymwared ir pechaduriaid truain hyn! O tidy Jachawdwr dynol-ryw colledig, trugarhâ wrth y pechaduriad hyn in Nyfnder eu diofalwch, eu rhyfyg, a'u trueni! O Lewyrchwr a Sancteiddiwr eneidiau, cymhwysa at y bobl hyn yr Ymwared a bwrcaswyd mor ddrûd! Mynych ein hannogir ni i ofni rhag iddo fôd o'n hachos ni, y rhai a ddylaem in fwy difrifol bregethu deffrous wirionedd Duw wrth galonnau dynion, nad yw dynion in eu derbyn hwynt. A diau na ddichon ein cydwybodau amgen na'n cyhuddo oblegit pan ydym fywiogaf a difrifaf, ysywaeth, ni 'n gwelir and megis in cryn chwydawiaeth, wrth ystyried ar ba gennadwri y deuwn, ac am bâ bethau tra rhagorol yr ydym in llefaru. Eithr Satan a gafodd y law uchaf ar ein calonnau ni, y rhai a ddylent fôd in beiriannau i ennyn yr eiddynt hwy, in gystal ac ar eu calonnau hwythau, y rhai a ddylent ddery gwirionedd. Och na fedrem ni sychedu in ychwaneg ar ôl eu Jechydwriaeth hwynt! O na fedrem ni weddio in ddwysach am dano, ac ymbil a hwynt hwy in fwy difrifol, megis rhai in flin ganthynt gael eu naccâu gan Dduw neu Din! Rhaid i mi addef wrthych oll drwy gwilydd a gofid, fy môd in synnu feddwl am galedrwydd fy nghalon fy hun, nad yw hi'n toddy mwy, o dosturi a'r drueiniad, ac nad wyf ddim difrifach a thaerach ar bechaduriaid, pan ydwyfi ar y fâth Destyn a hwn, ac in manegi iddynt, may rhaid i hynny fôd Bellach neu ni bid Bŷth; a phan fyddo cennadon Angeu oddifewn, a son am ddigofaint dynion ⟨p. 221⟩oddiallan, ym mynegi i mi debycced yw na bŷdd fy amser and byrr, ac os dywedaf ddim a gyrrhaeddo galonnau pechaduriaid, am ddim ar a wn i, rhaid i hynny fod Bellach os bid Bŷth. Och pa gyndyn, je pa wylofus glefyd yw 'r anheimlad ar caledrwyd calon hwn!

Hyn oll ysywaeth, sy 'n dyfod o ddiffyg ffydd gadarn am y pethau ni welsant hwy erioed, a phellder y pethau hynny, a grym gwyniau, ac anianawl wrthddrychau a thueddiadau, (y rhai sy yn eu hyrddio hwynt ymmaith ar ôl gwagedd presennol, ac yn gorchfygu rheswm, ac yn eu hanrheithio o'u pwyll ddynol; a thrwy dwrwfy dorf o bechaduriaid anianawl, y rhai sy yn cledu ac yn byddaru'r naill y llall) a thrwy gyfiawn farn Duw, yn gwrthod y rhai ni fynnent moi adnabod ef, a'u gado hwynt i ddallineb a chaledrwyd eu calonnau eu hunain. Eithr a oes dim ymwared! O tydi ffynnon trugaredd ac ymwared,