B10304:226
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An echo of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apology, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An eccho of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apologie, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.
Oxford : Printiedig in Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671Oxford : Printiedig yn Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Heblaw hynny, ninny (in henna rhai) a'madowsom ag efo in gyfiawn ag in gymhessur jawn; oblegid eyn brenhinoedd ni, yr rhai oeddynt fwy a 'u gofal a'• goglud ar ffydd ag awdurdod Escobion Rhufain, hwynt hwy a glywsant drymder yr jau, ag a welsant drowsed brenhiniaeth Pabau Rhufain. Canys Pabau Rhufain a ddugasant goron Henri ‘r ail, Brenin y deyrnas hon, o ddiar ei hen, ag a wnaethont iddo roi heibio holl oruchafiaeth, a mined fall gwr heb fry in y hid arno drwy ostyngeiddrwydd ag ufydd-ymbil at eu cennadwr nhwy; a hynny fegis peth i berry iw holl ddeiliaid ef chwerthingwatwar am ei ben Hefyd nhwy a gyffroasant ag a godassant mewn arfau yr holl Escobion, Myneich, a rhai or Pendefigion, in-erbyn brenin Joan, brenin y deyrnas hon: a nhwy a ryddhavasant y bobl oddi wrth y llwf a ⟨p. 198⟩ddarfuase iddynt dyngu ar fod in gywirffyddlon iw brenin: in ddiwaethaf, ag in erchyllaf or cwbl, nhwy a speiliassant y brenin hwnnw, nid o'i frenhiniaeth in unig, eithr o'i einioes hefyd, drwy fawr greulondeb. Heblaw hyn hefyd, nhwy a escumunassant, ag a felldithiasant frenin Henri 'r wythfed yr hwn ydoedd dwysog anrhydeddusaf, ag a gyffroasant in ei erbyn ef, weithie'r Ymerodr, weithie eraill brenin Ffrainc, gan wneuthyr (gymeint ddim bight a'r allent) wyr ddifrod ag anrhaith o'r deyrnas hon. Etto digon ynfydion oedd eu penneu nhwy feddwl yr un or ddeubeth, na gallu onynt drwy waith bwbachod a rhygl-grwyn yrru braw ar frenin mor alluawg ag oedd ef, na chwaith trassynen (fegis ar untamed) frenhiniaeth mor brif ardderchawg a hon.
Heblaw hynny, nyni (yn henna rhai) a'madowsom ag efo yn gyfiawn ag yn gymhessur iawn; oblegid eyn brenhinoedd ni, yr rhai oeddynt fwy a 'u gofal a'• goglud ar ffydd ag awdurdod Escobion Rhufain, hwynt hwy a glywsant drymder yr iau, ag a welsant drowsedd brenhiniaeth Pabau Rhufain. Canys Pabau Rhufain a ddugasant goron Henri ‘r ail, Brenin y deyrnas hon, o ddiar ei hen, ag a wnaethont iddo roi heibio holl oruchafiaeth, a myned fal gwr heb fri yn y hyd arno drwy ostyngeiddrwydd ag vfydd-ymbil at eu cennadwr nhwy; a hynny fegis peth i beri iw holl ddeiliaid ef chwerthingwatwar am ei ben Hefyd nhwy a gyffroasant ag a godassant mewn arfau yr holl Escobion, Myneich, a rhai or Pendefigion, yn-erbyn brenin Ioan, brenin y deyrnas hon: a nhwy a ryddhauasant y bobl oddi wrth y llwf a ⟨p. 198⟩