B10304:82
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An echo of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apology, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An eccho of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apologie, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.
Oxford : Printiedig in Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671Oxford : Printiedig yn Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Eithr cydnabod a chyfadde‘rydym ddau Sacrament, yrhai in eyn barn ni a ddylent gael eu galw wrth yr henw priodol hwnnw, self. Sacrament y Bedydd, a r llall a elwir Swpper yr Arglwydd. Y cynnifer hyn o Sacramenteu a welwn wedi eu rhoddi au cyssegru gan Grist: ag oeddynt gymeradwy hefyd gan Ambros ag Awstin yr hen Dadeu. Y Bedydd, meddwn-ni, sydd Sacrament, o ollyngdod pechodeu, ag o‘r ymolchiad sydd eiddom yngwaed Christ. Oddi wrth yr hwn Sacrament ni ddylid gwahardd neb a sin gymeryd arno henw Christ; in gymaint ag nad rhydd gwahardd plant jefainc y cristnogion, er ⟨p. 38⟩mwyn eu geni mewn pechod, a'u bod in deuryd i dylwyth Dduw.
Eithr cydnabod a chyfadde‘rydym ddau Sacrament, yrhai yn eyn barn ni a ddylent gael eu galw wrth yr henw priodol hwnnw, sef. Sacrament y Bedydd, a r llall a elwir Swpper yr Arglwydd. Y cynnifer hyn o Sacramenteu a welwn wedi eu rhoddi au cyssegru gan Grist: ag oeddynt gymeradwy hefyd gan Ambros ag Awstin yr hen Dadeu. Y Bedydd, meddwn-ni, sydd Sacrament, o ollyngdod pechodeu, ag o‘r ymolchiad sydd eiddom yngwaed Crist. Oddi wrth yr hwn Sacrament ni ddylid gwahardd neb a fynne gymeryd arno henw Crist; yn gymaint ag nad rhydd gwahardd plant iefainc y cristnogion, er ⟨p. 38⟩mwyn eu geni mewn pechod, a'u bod yn deuryd i dylwyth Dduw.
Doedyd y rydym fod Swpper yr Arglwydd in Sacrament, self, in arwydd neu wystyl hynod corph a gwaed Christ: in yr hyn rydys in rhoi fegis geyrbron eyn llygeid marfolaeth ag adgyfodiad Christ, a pheth bynnag a wnaeth ef in ei gnawdoliaeth: fall y rhoddem ddiolch herwydd ei farfolaeth ef, a'n gwarediad ni. Ag felly y gallem wrth fynnych arfer y Sacramenteu, adnewyddu beunydd coffaedigaeth am hyn: fall y gallem hefyd gael eyn porthi a chorph ag a gwaed Christ i obaith yr adgyfodiad, ag i fywyd tragwyddol, gan fod in gwbl-ddiau gennym may'r un peth i borthi eyn heneidieu yw corph a gwaed Christ, ag ydyw'r bara a'r gwin i borthi'n cyrph. Ir wledd hon in eyn barn ni y dylid gwahadd pobl Dduw fall y gallent bawb fod in gyfrannogion in eu mysc eu hun gan amlwg ddangos a thesteolaethu y gobaeth a'r gymdeithas sydd genthynt bawb gida'i gilidd ing-Hrist Jesus. Ag am hynny o bae neb a fynneu ddim onid edrych ar y cymmun sanctaidd heb fod in gyfrannog o honaw: