8 Successio Episcoporum Romanae Ecclesiae, quâ Petro & sibi inuicem succedunt, & incerta est, & ju•is humani. Nam Hieronymo de Script. Eccles. Linus secundus & Clemens qua•tus est. Irenaeo l. 3. c. 3. Linus primus est. Clemens verò Petro successit, ut ait ipse in epist. ad Jacobū, quae ei as•ribitur. Magni Concilij Chalcedonensis sententia suit Act. 15. Romanam Ecclesiam à patribus habuisse primatum, eò quòd civitas, orbis impe•io potiretur. Justinianus novelli 131. cap. 2. Decernimus (inquit) secundùm sacrarum synodorum decreta, sanctissimum veteris Roma Episcopum primum •ss• ⟨p. 237⟩omnium sacerdo••• ▪ ••••us. Loc. Come. l. 6. cap. 8. Istud magnopere aduertendum▪ est, Romanum Pentificem Petro succedere, non esse quidem •n sari[…]eris revelatum, sed aliunde constare, ex eo scilice•, quo[…]anissimae prodid•re.—Quòd si sententia haec nostra, min•• vi•• doctis fuerit probata,—habemu• aliam—. Licèt, Romanos Episcopos Petro succedere, in sacris literis non habetur scriptum, ab Apostolis tamen Ecclesiae, quasi per manus traditum est. Similiter Covaruvias Tom. 1. 2. part. Relect. § 9. pag. 242. Col. 1. ait, ex Catholica doctrina constare, primatum à Christo datum Petri successoribus. D. à Soto 4. dist. 24. q. 2. ait, dictam successionem annexam esse Episcopa•ui Romano ex jure Ecclesia••ico. Simile quid Caietan in opus•. de Rom. Pontificis institution cap. 13. Bellarminus de Pontifice l. 2. c. 12. haec •abet verba. Quòd Episcopus Romanus, quia Episcopus Romanus est, sit Petri successor, ex Petri facto orium habuit, non ex prima Christi institutione.
8 Successio Episcoporum Romanae Ecclesiae, quâ Petro & sibi inuicem succedunt, & incerta est, & iu•is humani. Nam Hieronymo de Script. Eccles. Linus secundus & Clemens qua•tus est. Irenaeo l. 3. c. 3. Linus primus est. Clemēs verò Petro successit, vt ait ipse in epist. ad Iacobū, quae ei as•ribitur. Magni Concilij Chalcedonensis sententia suit Act. 15. Romanam Ecclesiam à patribus habuisse primatum, eò quòd ciuitas, orbis impe•io potiretur. Iustinianus nouelli 131. cap. 2. Decernimus (inquit) secundùm sacrarum synodorum decreta, sanctissimum veteris Roma Episcopum primum •ss• ⟨p. 237⟩omnium sacerdo••• ▪ ••••us. Loc. Com. l. 6. cap. 8. Istud magnopere aduertendum▪ est, Romanum Pentificem Petro succedere, non esse quidem •n sa•ri〈…〉eris reuelatum, sed aliunde constare, ex eo scilice•, quo〈…〉anissimae prodid•re.—Quòd si sententia haec nostra, min•• vi•• doctis fuerit probata,—habemu• aliam—. Licèt, Romanos Episcopos Petro succedere, in sacris literis non habetur scriptum, ab Apostolis tamen Ecclesiae, quasi per manus traditum est. Similiter Covaruuias Tom. 1. 2. part. Relect. § 9. pag. 242. Col. 1. ait, ex Catholica doctrina constare, primatum à Christo datum Petri successoribus. D. à Soto 4. dist. 24. q. 2. ait, dictam successionem annexam esse Episcopa•ui Romano ex iure Ecclesia••ico. Simile quid Caietan in opus•. de Rom. Pontificis institutione cap. 13. Bellarminus de Pontifice l. 2. c. 12. haec abet verba. Quòd Episcopus Romanus, quia Episcopus Romanus est, sit Petri successor, ex Petri facto orium habuit, non ex prima Christi institutione.