A01129:109
Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima
Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima.
Londini : In ædibus Thomæ Dawson, impensis Richardi Sergier, 1580
Title page typeset from the transcription.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Quanquam ferry & istud utcumque potuisset, si doctrinam saltem, quam primi illi mayors, & Apostolici principes ecclesijs commendatam post see reliquerunt, in columem nobis permisissent. Nunc hac ipsa etiam parte, adeò dissimilia 1sunt omnia, ut meritò quis dubitet, vitané istorum minùs Apostolica, an doctrina magis Apostatica videatur. Cuius quum ea natura ac novitas doctrinae sit, ut nihil habeat Apostolici saporis, nullam gerat caniciem, mirum quàm non desivunt interim belli isti ⟨p. 48⟩homines, novitatis nobis inuidiam conflare, quasi contra eos ipsos non […] maximè pagnet tum […], tum Apostolorum, tum doctissimorum patrum antiquitas. […] id mihi explicent, quam habet antiquitatem: primū Laterana ista & inauspicata […] 2[…] Confessio, quam auricularem […] quarum utranque pontifex […] tertius, barbara aetate, nullisque firmis […], sed coniuratis quorundā maleferiatorū decretis praecipitatā, per vimatque autoritatē, ecclesiae […]. Confimiliter, & […] nobis ijdem explicent exqua tandemorigine, quàm antiqua, prosilierunt privatae Miffae, tricennales? […], altaris repetitum quotidie […] expiandis […] altera […] pars? peregrinations, […], […] populo ignotae nec minus barbarae, atque ad certum […] numeratae? Aut quàm longatemporis […], […], […], stations. […], […] concursationes, templorum dedications, sanctorum […], salis & aquae […], […], […], […] vix […]: ut his accenseamus vota […], regulas, […], […], […], […], pallia, […], mirorque circumcisionem & sacrificia ex veteri […] item cum reliquis […].
Quanquam ferri & istud vtcumque potuisset, si doctrinam saltem, quam primi illi maiores, & Apostolici principes ecclesijs commendatam post se reliquerunt, in columem nobis permisissent. Nunc hac ipsa etiam parte, adeò dissimilia 1sunt omnia, vt meritò quis dubitet, vitané istorum minùs Apostolica, an doctrina magis Apostatica videatur. Cuius quum ea natura ac nouitas doctrinae sit, vt nihil habeat Apostolici saporis, nullam gerat caniciem, mirum quàm non desiuunt interim belli isti ⟨p. 48⟩homines, nouitatis nobis inuidiam conflare, quasi contra eos ipsos non maximè pagnet tum , tum Apostolorum, tum doctissimorum patrum antiquitas. id mihi explicent, quam habet antiquitatem: primū Laterana ista & inauspicata