Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Sed aduersabitur hîc mihi prorsus ex amicis ¹fortasse Romanae cutiae aliquis. Quid, inquiens, hoc rei est? Itané tam sacram sedem cum Agarenis & Saracenis comparas, praesertim quum illi in nulla omnino part ecclesiae visibilis habeantur? neque pro Christianis censendi sunt? Romanus verò Patriarcha, etsi caput ecclesiae minus ²à vobis recipiatur, inter membra tamen ecclesiae visibilis, atque in numero quidem Christianorum negari non potest. Quare quum pō tifex hic in ecclesia consistat Christiana Christianus, Christianos proinde à Christianis fese dirimere haud profectò conuenit. Quid protixiori hîc opus responsione, quā ut uno verbo cum Cicerone respondeam: Quid verba audiam, quū ³facta videam? Certèsi Christianus sit pontifex, sicut videri postulat, tanto indignius facit, qui sub Christiani nominis simulation, in caedē & vastitatē Christianorū tā furenter insaniat, tamque impotenter, ut nemini dubitandū sit, quin Abaddon iste caedendo, exurendo, opprimendo plura cumulârit corporum Christianorū funera, quàm quisquā ex ultima Barbaria eorū, qui apertos se Christiani nominis hosts profitentur. Tanto etiā nocentior ipsis Saracenis, quanto minus laedere solet is, qui palā est aduersarius, quā qui occultū, intestinum ac domesticum malum molitur, ⟨p. 51⟩quorum ille cavendo vitari utcumque possit, hic etiam incautos opprimit, antequam prospicere atque explorare potuerunt. Porrò autem ut id donemus, hunc ipsumpontificem, non nomensolùm inter Christianos, sed sedom ctiam in meditullio ecclesiae visibilis […] occupare: quid hoc ad remadeò, quum Antichristus ipse in summo Dei templosolium suum fixurus sit: tanta septus hominum multitudine, quantam describit nobis […], his […]: Et faciet omnes pusillos & […], & ⁴divites, & pauperes, & liberos, & […], habere characterem in dextra manu sua, aut in from tibus suis: & ne quis posset vendere […], nisi qui habeat characterē, […] bestiae, aut […] eius nominis, &c. Ab […] peste & […] ⁵sedeat, si quis se […], non ideo cohsequens est, eum […] Christi […] abnegare. Quin […] est, […] eiusque […] & […] sint a liqua […] visibitis: in eis […] consistere ecclesiam.