Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Primùm, quemadmodum Judaei quondam ¹sub Dei nomine, filium Dei mactaverunt: itidem & hi sub Christi nomine, Christi membra, & ecclesiae filios hostilem in modum, summa saevitia, immani crudelitate, ad necem, ad ignes, ad omnia suppliciorum genera pertrahunt, sine modo, sine cause, sine misericordia. Ut illi relicto spiritu, literam, quae occidit, ²solam amplectebantur, ad ea omnes sensus, & interpraetationes suas referebant: Quid nostri hodie aliud Romanenses, quàm externam mysticae scripturae literam solam urgent, inculcant, ad hanc, vehit unicam religionis regulam, omnia exigunt? Quid externà sonant Evangelij verba duntaxat attendunt, quid sub verborum inuolueris, sub tropis & parabolis mens velit Domini, quo specter divina in his sapientia, quo spiritus nos ducat, nihil cogitant, nec quicquam habent pensi. Externam scripturae corticulā & carnem arrodunt, ad spiritum non proficiunt, nec neruos attingunt ⟨image 58⟩scripturae. In frigidissimis parergis, in evanidis huius mundi elementis, mirum quàm subtiles sunt & feruentes. In iis, quae ad rem faciunt maximè, plusquam talpae sum, acne tepescunt quidem.

Primùm, quemadmodum Iudaei quondam ¹sub Dei nomine, filium Dei mactauerunt: itidem & hi sub Christi nomine, Christi membra, & ecclesiae filios hostilem in modum, summa saeuitia, immani crudelitate, ad necem, ad ignes, ad omnia suppliciorum genera pertrahunt, sine modo, sine cause, sine misericordia. Vt illi relicto spiritu, literam, quae occidit, ²solam amplectebantur, ad ea omnes sensus, & interpraetationes suas referebant: Quid nostri hodie aliud Romanenses, quàm externam mysticae scripturae literam solam vrgent, inculcant, ad hanc, vehit vnicam religionis regulam, omnia exigunt? Quid externà sonant Euangelij verba duntaxat attendunt, quid sub verborum inuolueris, sub tropis & parabolis mens velit Domini, quo specter diuina in his sapientia, quo spiritus nos ducat, nihil cogitant, nec quicquam habent pensi. Externam scripturae corticulā & carnem arrodunt, ad spiritum non proficiunt, nec neruos attingunt