Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Hic Christi solius labor, hoc filii Dei beneficium ¹est, non meritis nostris debitum, sed gratuitò illius munere & favour donatum, fideque nobis acceptum, nō operum ponderibus appensum, saepeque etiam indignissimis qui longissimè ab omni abesse spe videbantur, impensum: posthabitis his, qui meritorum maximè fiducia & opinione placebant sibi, pro liberaipsius gratia & dispensatione, qui ut solus est san ctus, solusque potestatem habet vitae & necis, omnemque in coelo & in terra autoritatem: ita solus possit largiri sua, quibus velit, quum nemini obstrictus ille, nec lege devinctus aliqua teneatur. Nunc quum mentis is suae apertam nobis sententiam, tanquam obsidem voluntatis perpetuae, in Evangelio consignavit, testificans fore, ut qui in eum credant, see vita aeterna regnique sui gloria eos donaturum: quid piis igitur ministris, in hac re agendum, nisi ut obita fideliter legation, praeceptoris imposita ipsis decreta exequantur? Quid, & postulabit Rom. pontifex cum suis Tridentinis, ut everso Christi Evangelio, quam ille vitam credentibus pollicitatur, nos ad ipsorum ⟨image 65⟩decreta, operantibus proponamus? idque mercedis loco venditemus, quod ille gratis omnibus constitutum proposuit? aut aequum id esse putant boni isti patres, ipsis prius, quàm Christo ²ut pareamus? Testatur in Evangelio Christus ingenuè & luculenter; Fides tua tesaluum fecit. Et nos contrà, opera tua saluti fuisse tibi dicemus? ³Tantum crede, ait ille, omnia sunt credenti possibilia. Et nos, inuerso doctrinae ordine, operibus potiores tribuentes, omnia operantibus, non credentibus tantum possibilia pollicebimur? Quaeso, qui defixi in Serpentem ahenum oculis suspectare solum jubebantur, quid eximii praestiterunt operis, quo sanarentur?

Hic Christi solius labor, hoc filii Dei beneficium ¹est, non meritis nostris debitum, sed gratuitò illius munere & fauore donatum, fideque nobis acceptum, nō operum ponderibus appensum, saepeque etiam indignissimis qui longissimè ab omni abesse spe videbantur, impensum: posthabitis his, qui meritorum maximè fiducia & opinione placebant sibi, pro liberaipsius gratia & dispensatione, qui vt solus est san ctus, solusque potestatem habet vitae & necis, omnemque in coelo & in terra autoritatem: ita solus possit largiri sua, quibus velit, quum nemini obstrictus ille, nec lege deuinctus aliqua teneatur. Nunc quum mentis is suae apertam nobis sententiam, tanquam obsidem voluntatis perpetuae, in Euangelio consignauit, testificans fore, vt qui in eum credant, se vita aeterna regnique sui gloria eos donaturum: quid piis igitur ministris, in hac re agendum, nisi vt obita fideliter legatione, praeceptoris imposita ipsis decreta exequantur? Quid, & postulabit Rom. pōtifex cum suis Tridentinis, vt euerso Christi Euangelio, quam ille vitam credentibus pollicitatur, nos ad ipsorum