A01129:130
Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima
Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima.
Londini : In ædibus Thomæ Dawson, impensis Richardi Sergier, 1580
Title page typeset from the transcription.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Quoniamque ad tantam hanc, tamque immensam 1felicitatis excellentiam, non alia pater perueniendi via, nisi per sanguinem filii Dei, nostramque in illo fidem: eò fit ut intermissa nonnunquam, non omninò tamen reiecta operum mention, in ijs potissimum elaboret omnis Evangelicae 2praedicationis administratio, quae Christi merita, non nostra, quae divinae gratiae amplitudinem, quae *fidei potentiam maximè con mendet […]? Non quòd nihil […] omninò conferant pia sanctorum opera, secundū legē Dei suscepta, plurimū enim ivvant non eos modò, in quos conferuntur, sed Deo etiam pergrata […]. Quo fit, ut non solùm laudem apud homines, sed praemia etiam apud Deum non […] in ipsos authors refundi solent. Sit itaque lex Dei sancta & perfecta, reducens animam, quam neque ⟨p. 60⟩nos evellimus, sed stabilimus. Habeat pia bonorum sedulitas in excolendis Dei praeceptis, suam & dignitatem, & mercedes in hac vita illustres & cumulatas, quas neque nos imminuimus, sed augemus, magisque accendimus.
Quoniamque ad tantam hanc, tamque immensam 1felicitatis excellentiam, non alia pater perueniendi via, nisi per sanguinem filii Dei, nostramque in illo fidem: eò fit vt intermissa nonnunquam, non omninò tamen reiecta operum mentione, in ijs potissimum elaboret omnis Euangelicae 2praedicationis administratio, quae Christi merita, non nostra, quae diuinae gratiae amplitudinem, quae *fidei potentiam maximè cō mendet 〈…〉? Non quòd nihil 〈…〉 omninò conferāt pia sanctorum opera, secundū legē Dei suscepta, plurimū enim iuuant non eos modò, in quos conferuntur, sed Deo etiam pergrata 〈…〉. Quo fit, vt non solùm laudem apud homines, sed praemia etiam apud Deum non in ipsos autores refundi solent. Sit itaque lex Dei sancta & perfecta, reducens animam, quam neque