Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Christus terras relicturus, alium paracletum ¹pollicetur see missurum, ne quomodo ecclesiae deesset, qui vices suppleret absentis: Et pontifex non contentus spiritu Christi sancto, quem Tertullianus Christi appellat ^*vicariū, sese vicariū Christi audebit nominare: aut nos credemus?

Christus terras relicturus, alium paracletum ¹pollicetur se missurum, ne quomodo ecclesiae deesset, qui vices suppleret absentis: Et pontifex non contentus spiritu Christi sancto, quem Tertullianus Christi appellat ^*vicariū, sese vicariū Christi audebit nominare: aut nos credemus?

1. 1Spiritus sanctus vicarsus Christi.
2. *Terrullia. de praescrip. aduersus Haeretic. In coelos ereptum sedisse ad dexteram patris, misisse vicariam vim spiritus sancti, qui credentes agat.

Negat Paulus justitiae Dei subijci eos posse, ¹qui propriam quaerunt. Et qua spe Romanenses isti, qui tanto studio propriam captant justitiam, divinae compotes see futuros arbitrantur? Docet idem, Christum legis finem esse ad justitiam omni credenti. Atquî praeclara ista [Greek or Hebrew] ²Romana, ad quem tandem finem nos ducit, aut quo itinere ducat, videamus. Certè non à lege ad Christum, non ab operibus ad fidē, non à fide ad justitiam sed praepostero cursu, perinde ac si finis legis non Christus, sed Christi scopus esset lex, à fide ad opera, ab Evangelio ad legem, à spiritu & veritate ad umbras, ad vestes, unctiones, rasuras, aspersiones, ad gestus, ad ceremonias, ad ritus, ad externas formas, ad obseruationes locorum, temporum, personarum & successionum, ad traditiones & praescripta hominum, ad poenitentiarias satisfactiones, ab his ad justitiam, à Christianismo ad Judaismum traducit, ita ut praeter circumcisionem, nihil desit, quo Mosis discipuli, magis quàm Christi esse videamur.