Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Cuius rei si causa jam perquirenda sit, scire abs ¹te petimus, perter sacram mitram, O reverende, quae te res, quae ratio huc indux it […], sive adhuc impellit ad tantam rabiem hanc & […] Quid habes? quid […]? quid aedis? in quo vel nos meritò criminari queas, vel in quo non ipsi multo te ipsum graviùs incusare debeamus? Quid in te quisquam commeruit istis dignum tragedijs? Quid? an ullam in te vim unquā moliti sumus, aut vitae tuae insidias unquam struximus? An te'vrbe tua, aut fedibus'd […] aliquando pertentavimus? Et […] nobis per te non licet in sedibus nostris consistere? Facis enim quod in te situm est, ut non modò nos urbibus & patria, in qua vivimus, sed vita […] ipsa exuas. Seuserunt hos tumultus tuos & […], cum saepè aliâs aliae permultae nationes, tum non ita pridem & Gallia, & Flandria, ipsaque Scotia, tum autem nuperrime vicina illi Hybernia, ut de viciniore etiam Anglia […] referam, quae […] ⟨image 69⟩tuis tuorumque […] captarl, […] modò […] videtur, nisi contra perfidiam, coelestis succurrat pietas. Quid […] an latêre nos, Lateran pontifex, arbitrate, satis callidè captata tua consilia, quid […], quid agas, quò tendas, quos petas: quid ipse cum tuis, quid cum exteris agites, quid ipsi tecum […]? Atque ut haec nos omnia fugiant, quae vos nocte tegitis occulti […]: quid, an […] numinis ita perstringet is oculos, ut […] istae […] latebrae vestrarum agitationum, non […] ipsi pateant? Quaeso […], si […] ipse pro poutifice adesset Romae, […] sua consilia ad pios perdendos […], quid […] in nostram con parare perniciem […]? Aut si […] nos, non […], […] nos […], & […].

Cuius rei si causa iam perquirenda sit, scire abs ¹te petimus, perter sacram mitram, O reuerende, quae te res, quae ratio huc indux it 〈…〉, siue adhuc impellit ad tantam rabiem hanc & 〈…〉 Quid habes? quid 〈…〉? quid aedis? in quo vel nos meritò criminari queas, vel in quo non ipsi multo te ipsum grauiùs incusare debeamus? Quid in te quisquam commeruit istis dignum tragedijs? Quid? an vllam in te vim vnquā moliti sumus, aut vitae tuae insidias vnquam struximus? An te'vrbe tua, aut fedibus'd 〈…〉 aliquando pertentauimus? Et nobis per te non licet in sedibus nostris cōsistere? Facis enim quod in te situm est, vt non modò nos vrbibus & patria, in qua viuimus, sed vita ipsa exuas. Seuserunt hos tumultus tuos & , cum saepè aliâs aliae permultae nationes, tum non ita pridem & Gallia, & Flandria, ipsaque Scotia, tum autem nuperrime vicina illi Hybernia, vt de viciniore etiam Anglia referam, quae