Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Subit tertio deinceps loco, quod de re & […] ¹sacramento notavit. Cui quū idetiā […], quod de mystica ecclesiae unitate, & unius corporis multis membris disserit, tamen haec, ipsa unitas, ad rem sacramenti haud quicquā attinet. Neque […] est […], […] corporis mystici […] ut symbolum esset veri corporis, quod neci […] exponebatur. Idque ipse ijs verbis explicatissimè testatur: Accipite, inquit, manducate: Hoccest corpus ²meum, quod pro vobis […]. […] corpus pro nobis confixum & […], […] res huiusce […], non […]. Neq, enim ecclesiā Christi pro nobis traditā esse quisquam fatebitur. Praeterea estivnitas haeclocum haberet aliquem in facra synaxi tamen […] & falsum est, quòd sacramentū my […] corporis in vero Christi corpore positum […], quum Paulus hoc […], non ad corpus Christi crucifixum pronobis, sed ad elementa panis & vini accommodat. Unus, ⟨p. 90⟩inquit, panis, & unum corpus multi sumus, ac si diceret: Unus panis multa grana, una ecclesia multa membra. Quae Apostoli sunilitudo, si ad panem sacramentariū astringenda sit, ut nec ipse ³negat Lombardus, quaetum constabit similitudinis ratio, inter grana panis, & ecclesiae membra, si neque panem, ac ne granum quidem unum panis in sacramento relinquant nobis Papistarū filij.

Subit tertio deinceps loco, quod de re & 〈…〉 ¹sacramēto notauit. Cui quū idetiā 〈…〉, quod de mystica ecclesiae vnitate, & vnius corporis multis membris disserit, tamen haec, ipsa vnitas, ad rem sacramenti haud quicquā attinet. Neque 〈…〉 est 〈…〉, 〈…〉 corporis mystici 〈…〉 vt symbolum esset veri corporis, quod neci 〈…〉 exponebatur. Idque ipse ijs verbis explicatissimè testatur: Accipite, inquit, manducate: Hocest corpus