Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Primùm eximium istud atque inueteratū imperii tui domiciliū, ista celsitudinis tuae moles, sedis dignitas tam pulchrè stabilita, opibus firmata, tottantisque vallata praesidiis, scripturis etiā ipsis Petri Paulique autoritate, ut videbatur, communita, ¹quamdiu incolumi felicitate orbis tenebat principatum, in quantam sui admirationem gentes universas pertraxerit, nemini incō pertum arbitror. Hae tantae vires, maiestas, & amplitudo regni pontificii, quae tamdiu ad annos plus minùs quingentos illaesa irruptáque constiterunt possessione, eaedem quo minus-vel sempiternae forent, quis vel leni suspitione divinare unquam potuit? Accedebat ad huius confirmationem imperii diralegum severitas, strictissimae sanctions, acerrima addebantur suppliciorum tormenta, si quis vel mutire aduersus pomificem quamlibet delinquentem auderet. ⟨p. 10⟩Praetexebatur Ecclosiae Catholicae & Apostolicae plausibilis titulus, claviū potestas ingerebatur, Petrique indubitata successio, non sine Pauli huic annexa autoritate: ut qui pontificem jam violarent, non ipsum, sed Petrum Paulumque laedere viderentur. Quin nec deerant huic Domitiano sua fulmina, quibus è Capitolino suo coelo pavidas populorum ac principum animulas concuteret. Denique ne quid non ad vim modo, sed ad fucum etiam deesset, adiuncta est his blanda quaedam sanctimoniae simulatae facies, vitae fucata mundities, & externus religionis habitus, quo magis vulgi oculos & animos perstringeret. Accurrerunt igitur ad obeundam hanc fabulā monachi & sacerdotes, in jeiuniis, in eleemosynis, in psalmis frequents, in precationibus, in liturgiis assidui: In coelibatu quiddā angelicum supra mortalem conditionem praeseferentes: In templis quàm religiosè ad sensus hominum demulcendos omnia apparabantur.

Primùm eximium istud atque inueteratū imperii tui domiciliū, ista celsitudinis tuae moles, sedis dignitas tam pulchrè stabilita, opibus firmata, tottantisque vallata praesidiis, scripturis etiā ipsis Petri Paulique autoritate, vt videbatur, communita, ¹quamdiu incolumi felicitate orbis tenebat principatum, in quantam sui admirationem gentes vniuersas pertraxerit, nemini incō pertum arbitror. Hae tantae vires, maiestas, & amplitudo regni pōtificii, quae tamdiu ad annos plus minùs quingentos illaesa irruptáque constiterunt possessione, eaedem quo minus-vel sempiternae forent, quis vel leni suspitione diuinare vnquam potuit? Accedebat ad huius confirmationem imperii diralegum seueritas, strictissimae sanctiones, acerrima addebantur suppliciorum tormenta, si quis vel mutire aduersus pomificem quamlibet delinquentem auderet.