Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Quorum quum infinita exemplorum vis in ¹promptu ad manum suppetat, si è Gallia, Germania, Anglia, Sicily, Austria, Reges imperatores, singulos refer vellemus, Philippos, Ludovicos, Ottones, Henricos, Fridericos, quos liceret: Nos tamen caeteris hoc tempore praetermissis principibus, quoniam in Britannos sermo nunc incidit, ex eorum monumentis, quod ad rensatis fuerit paucis signabimus. Annis ab hinc quingē tis principante apud Anglos Gulielmo Normanico, aut circa id maximètempus, caepit primū maiori potentia sese attollere Romana haec, quam dico tyrannis. Cui non multò pòst obniti ²nonnihil pertentau it Henricus eiusnominis primus, ⟨p. 12⟩³doctus juxta ac cordatus princeps. Deinde post hunc acriori impetu eidem see opposuit Hē ricus secundus: sed mox per Pandulfum Legatú ⁴facilè vis regia compressa est. Sequebatur non multò pòst Joannes Angliae Rex qui maiores sibi animos aduersus pontificem exacuerat, sed hec quidem vis nec quicquam valuit. Subiit post hos Henricus eius nominis tertius Britannicus, ⁵qui magno id studio habuit, ut Romana vectigalia, quae nec modum nec rationem ullam habebant, è Repub, revelleret. Pium profectò regia optimi institutum. Sed vicit tamen intolleranda ⁶pontificis superbia. Henricus (inquit) Rex sua habet consilia, & ego habeo mea.

Quorum quum infinita exemplorum vis in ¹promptu ad manum suppetat, si è Gallia, Germania, Anglia, Sicilia, Austria, Reges imperatores, singulos referre vellemus, Philippos, Ludouicos, Ottones, Henricos, Fridericos, quos liceret: Nos tamen caeteris hoc tempore praetermissis principibus, quoniam in Britannos sermo nūc incidit, ex eorum monumentis, quod ad rēsatis fuerit paucis signabimus. Annis ab hinc quingē tis principante apud Anglos Gulielmo Normanico, aut circa id maximètempus, caepit primū maiori potentia sese attollere Romana haec, quam dico tyrannis. Cui non multò pòst obniti