Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Quamobrem si immensa haec imperii vestri ⟨p. 13⟩amplitudo & potestas tanta, quanta vix unquam memoria mortalium in terris audita sit, tanta autoritate, armis, copiis, opibus, praesidiis, amicis cincta & firmata, quam vos tamdiu penè inuictam aduersus omnes humanas hactenus molitiones tenuistis, fractior nunc facta, ac debilitata videatur, quid illud sit, quod plagam hanc vobis, vestraeque sedi tenebras attulerit, satis jam te, Romane pontifex, perspicere suspicor. Certè non humana vis aliqua, non principum potentia, non copiae militares, non regum, non imperatorum manus, non hominum ingenia, ¹aut mundi huius consilia. Tu fortassis à Luthero autore atque adiutore Caluino caeterisque conflatum hoc incendium arbitraris: Ne putes pontifex. Fuerunt lapides quidem isti in te proiecti. At quae manus istis te caedit lapidibus patum intelligis. Tu ea tantùm quae foris sunt, spectans, praeter Lutherū & Lutheranos nihil vides: At alius est qui intus totam movet machinam. Quem si nondum ex tot clarissimis judiciis perspicere, neque animi ulla ratione adhuc complecti potuisti, licebit nunc ex D. Paulo quis ille sit, luce clarius, cognoscere. Quem dominus, inquit, ²conficiet spiritu oris sui. Quum dominum ipsum audis, autorem habes ipsius actionis non Lutherum, non Caluinum: sed summū ipsum totius scenae choragū, qui actores suos in proscenium producit, quos lubet & quando lubet. Porrò quum spiritum audis oris sui. In eo modum habes & rationem expugnandi aduersarii, ⟨image 16⟩non vi bellica, aut externo brachio, sed arcano afflatu, & praedicatione verbi.

Quamobrem si immensa haec imperii vestri ⟨p. 13⟩amplitudo & potestas tanta, quanta vix vnquam memoria mortalium in terris audita sit, tanta autoritate, armis, copiis, opibus, praesidiis, amicis cincta & firmata, quam vos tamdiu penè inuictam aduersus omnes humanas hactenus molitiones tenuistis, fractior nunc facta, ac debilitata videatur, quid illud sit, quod plagam hanc vobis, vestraeque sedi tenebras attulerit, satis iam te, Romane pontifex, perspicere suspicor. Certè non humana vis aliqua, non principum potentia, non copiae militares, non regum, non imperatorum manus, non hominum ingenia,