Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Verùm intermissis his, acrioribus quidem illis, at justissimis querelae aculeis, mitescat paululuonratio: jamque sic loquar tecū, non ut rixis & clamoribus contra te niti, quibus tamen contra ¹acerrimum Christi hostem merito utendum erat, sed ut temperata potius illa, quam non mereris disserendi moderation, disceptare tecum videar. Sicque primùm te cum contendo, non esse hanc relictam à duce & author redemptionis nostrae consuetudinem, neque id unquam eum voluisse, ut in ecclesia quisquam ipsius minister co usque see atrolleret, ut arrepta singulari totius ecclesiae [Greek or Hebrew] solus praetoriam potestatem & dominatum supra caeteros quosque Christi ministros atque pastores possideret. Quod si vera Christi vox ea sit: Sicut me misit vivens pater, & ego mitto vos, jam nō ununesse Christi vicariū, qui eius fungatur munere, quum non unum verba ²haec designarent, liquidissimum est. Quanquam neque haec eò pertinent à nobis adducta, ut ordinem hunc Ecclesiae, gradusque [Greek or Hebrew] ⟨image 31⟩[Greek or Hebrew] à maioribus receptos rectéque positos ē Templo Dei excutiamus, quò minus per singulas ecclesias & diocoeses unus aliquis praesideat, cui propter schismata reliqui dicto sint audientes. Sed quid hoc ad regalia S. Petri, aut univetsalem unius sedis praerogativam, quam ascribit sibi Romanus pontifex [Greek or Hebrew] Ordinem in rebus ecclesiae administrā dis honestum ac necessarium non respuimus, inflatos titulos, ac superbum mundi [Greek or Hebrew] universalis huius imperii, nec Christus in Ecclesiam inuexit, nec Apostoli unquam usurpârunt. Quid quod Dominus ipse in Evangelio haud aliud ferè enixius tot praeceptis & exemplis agit, quàm ut suorum animos ab omni affectandae gloriae contentione, ad summam humilitatem, vitaeque deiectionem instituat, velut quum ad novissimum in conuiviis locum eosdelicit, quum ad ³abluendos aliorum pedes, ad puerilis simplicitatis exemplar, ad fugiendas primas in synagogis ⁴cathedras, gloriosasque in foro acclamationes, ⁵ad abdicandum huius seculi fastum, ad ea quae excelsa sunt mundi huius repellenda, ad paupertatem