A01129:95
Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima
Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima.
Londini : In ædibus Thomæ Dawson, impensis Richardi Sergier, 1580
Title page typeset from the transcription.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Age iraque quandoquidem nihil te pudet (pō tifex) pro veteri more tuo, Reges & Reginas maledictis sic […], quid tandem istud piaculi sit, quod tam atrociter mihi impingis, […] abs te liceat. Seruam, ut audio, me dicis flagitiorum, regnum meum Haereticorum asylum traducis. Papae, quod novum hoc & inauditum impudentiae 1genus? Itanè de moribus flagitiosis quenquā ut appellare audeat Babylonaea meretrix? Quae quum omnia expuerit in […] maledicta, quae vel fingere possit mendax […] vilis, nunquā tamen mediā […] profunder, quae in ipsā retorqueri multò […], tun veriora queant. Etenim quod unquam […], quod Barathrum vita hac & curia tua (pontifex) […]? Caeterùm de flagitijs tuis, Deo quomodo respondeas, ipse videris. De mea interim vita, ut nonnihil respondeam, […] paucis accipe. Id primum ut scias, mei neque ingenij, neque moris esse, nec […] unquam, ⟨image 44⟩ut virtutes velim meas apud Deum jactitare cū Pharisaeis magnificè, quippe quae neque tantam mihi ipsi arrogo innocentiam. Et tamen neque ita rursus noxas meas accuso apud homines, ut easdem cùm tuis putem ullo modo comparandas. Cum te autem dico, non unum hîc aliquem seorsum specto: non Pium quintum, non Gregorium 13. sed universam huiusce sedis atque ordinis colluviem simul compraehensam intelligo: quin neque hanc ipsam tamen sedem Romanam simpliciter, maximè quae priscis olim purioris Ecclesiae temporibus, multorū saepè calculis & encomijs celebrata est, qualē que notabat olim Ennianū 2carmen. Moribus antiquis res stat Romana virisque Sed quàm nunc cernimus à Maiorum vestigijs, àfide, gravitate, religione eò prolapsam, ut veteri illa jandudum Roma antiquara atque fepulta; non a quaedam urbs Roma subiisse videatur: tantùm à priori illa diversa, quantùm illa gravitare, disciplina, veritate: haec vanitate, luxu, opibus, splendour, ambition, laenociniis & illecebris huius mundi perdita nullā ferè idaeam, & imaginem cùm superioribus illorum institutis, nullam cum Christo coniunctionem, nullam con Apostolis affinitatem prae see gerat.
Age iraque quandoquidem nihil te pudet (pō tifex) pro veteri more tuo, Reges & Reginas maledictis sic 〈…〉, quid tandem istud piaculi sit, quod tam atrociter mihi impingis, 〈…〉 abs te liceat. Seruam, vt audio, me dicis flagitiorum, regnum meum Haereticorum asylum traducis. Papae, quod nouum hoc & inauditum impudentiae