A04462:115
Deffynniad ffydd Eglwys Loegr lle y ceir gweled, a gwybod, dosparth gwir Grefydd Christ,…Deffynniad ffydd Eglwys Loegr lle y ceir gweled, a gwybod, dosparth gwir Grefydd Crist,…
Deffynniad ffydd Eglwys Loegr lle y ceir gweled, a gwybod, dosparth gwir Grefydd Christ, ag anghywirdeb creyfydd Eglwys Rufain : angenrheidiol i bawb ei ddealld, a madws i ddynion ei ddyscu, o ran arwain eu buchedd in y bid hwn, fall y caffont fywyd tragwyddol in y bid a ddaw / wedi ei gyfieuthu o Ladin, in Gymraeg, drwy waith M. Kyffin.Deffynniad ffydd Eglwys Loegr lle y ceir gweled, a gwybod, dosparth gwir Grefydd Crist, ag anghywirdeb creyfydd Eglwys Rufain : angenrheidiol i bawb ei ddealld, a madws i ddynion ei ddyscu, o ran arwain eu buchedd yn y byd hwn, fal y caffont fywyd tragwyddol yn y byd a ddaw / wedi ei gyfieuthu o Ladin, yn Gymraeg, drwy waith M. Kyffin.
London : Richard Field aì printiodd in Llunden, 1595London : Richard Field aì printiodd yn Llunden, 1595
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Tu-ag-at am drowsed Pabau Rhufain a‘u hanfeidrol falchder Persianaidd (er na sonniom am eraill, y rhai y scatfydd, y mae‘r Pabau‘n eu cymeryd in elynion, oblegid iddynt, in hyf, ag in ddiragrith, ddangos eu drug-campeu,) nid amgen no‘r gwyr ymma, self, Laurentius Valla, Marsilius Patavinus, Françis Petrarcha, Hieronimus Savonarola, yr Abad Joachimus, Baptista Mantuanus, ag o‘u blaen nhwytheu, yr Abad Barnard; y rhai hyn y gyd (meddaf) a gwynasant in synych, ag in ddirfawr jawn, ar y Pabau. A‘r gwyr hyn oeddynt in dwyn ei bid in Rhufain, in y dref sanctaidd, yngolwg y sancteddiolaf Dad, ag oeddynt in gallu gweled holl gyfrinacheu‘r Pabau: A‘r rhain nid ymadowsont ddim a‘r ffydd gatholic: je, a chen eych cennad, nhwy a roent weithie ar ddealld i‘r bobl, may‘r Pab eu hun ydyw‘r Anghrist; ⟨p. 53⟩pwy un ai gwir, ai celwydd a ddoedasant, ni cheisiwn-ni yngen: and diau ddoedyd onyn-nhwy hynny‘n ddi-arswyd. Ni ddichyn neb ddoedyd may dyscyblon Luther, neu Zuinglius, oedd y rhai hyn: Herwydd yr oedd y rhai hyn nid in unig syrn o flynyddoedd, eithr syrn o oeseu cyn clywed gair son am henweu Luther a Zuinglius. Nhwy a welsent, y pride hynny, ddarfod i amryfysedd ymlysco i‘r eglwys, ag oeddynt in chwennych cael dywygiad o honaw. Ag o ddoedyd y gwir, pa ryfeddod er bod yr Eglwys, yr amser hwnnw‘n enwedig, in lawn amryfyssedd, pride nad oedd na‘r Pab (ydoedd in dwyn yr holl rwysc ei hunan) na neb arall in gwneuthyr y petheu oeddynt ddyledus, nag y chwaith in gwybod beth oedd ddyledus iddynt ei wneuthyr. Prin y gellir coelio tree‘r oeddynt hwy‘n segyrllyd, fod diawl ynte hid yr amser hwnnw, ynaill ai‘n cyscu heb ddeffro, ai‘n segyr heb orchwyl. Eithr beth yr oeddynt arno in y cyfamser, ag mor ffyddlon yr oeddynt in gofalu am dy Dduw, er tewi onom-mi, etto gwrandawont Barnard eu cyfell nhwy eu hun.
Tu-ag-at am drowsedd Pabau Rhufain a‘u hanfeidrol falchder Persianaidd (er na sōniom am eraill, y rhai y scatfydd, y mae‘r Pabau‘n eu cymeryd yn elynion, oblegid iddynt, yn hyf, ag yn ddiragrith, ddangos eu drug-campeu,) nid amgen no‘r gwyr ymma, sef, Laurentius Valla, Marsilius Patauinus, Françis Petrarcha, Hieronimus Sauanarola, yr Abad Ioachimus, Baptista Mantuanus, ag o‘u blaen nhwytheu, yr Abad Barnard; y rhai hyn y gyd (meddaf) a gwynasant yn synych, ag yn ddirfawr iawn, ar y Pabau. A‘r gwyr hyn oeddynt yn dwyn ei byd yn Rhufain, yn y dref sanctaidd, yngolwg y sancteddiolaf Dad, ag oeddynt yn gallu gweled holl gyfrinacheu‘r Pabau: A‘r rhain nid ymadowsont ddim a‘r ffydd gatholic: ie, a chen eych cennad, nhwy a roent weithie ar ddealld i‘r bobl, may‘r Pab eu hun ydyw‘r Anghrist;