Theol. Gwir yw hynny. Oblegit hwynt hwy â ddylent fod in gyfarwyddwyr, in rheolwyr, in fugeiliaid ac in wilwyr i bobl duw. Ac am hynny os hwynthwy â esceulusant eu dyled-swyddau, a'u gofal, peth anferth ydyw: oblegit bod hynny in peri niwed i lawyer. Da jawn y dywed y Poet cenedlig. Ni ddylei llywodraethwr, neu eglwyswr fod in ddiog, neu in segurllyd: 1ir rhai hyn y gorchymynnir meithrin y bobl, ac i'r rhain y mae lawyer o bethau i ofalu am danynt.
Can hynny, pa resyndod yw bod llywodraethwyr, in fydol in anghrefyddol, in Babaidd, in anrhinweddol, ac in esceulus in nyled-swydd eu galwe•igaeth? Pa faint mwy gresynol yw pan fyddo'r Eglwyswyr in esceuluso darllain, ac astudio, in ddiog i ⟨p. 206⟩bregethu, ac i weddio, ac in ymroi, rha• i gybydd-dod, rhai i falchder. rhai i ysmonnaeth, rhai i ryw bryssurdeb bydol, a rhai i dreulio eu hamser in segurllyd mewn tafarnau, in ymŷfed, a chwaren, a gloddest, a rhodres, a dilyn cymdeithas offer. Oh nad ymroddei y ddau fâth hyn ar alwedigaethau cyffredin, i adael ymmaith eu diogi, a'u seguryd; ac i gyflawni dyledswydd eu galwedigaeth in ddiwid, in ffyddlon, in ofalus, ac in gydwybodus: Oblegit rhagorol yw i bob mâth ar din fod in din da in ei le.
Megis bod in llywodraethwr da, in rheoli in dda, ac in llywodraethu in synhwyrol gan achlesu, ac ymddeffyn dynion da, ac achosion da, ac ymosod in erbyn dynion drŵg, ac achosion drŵg, drwy eu cospi in llym, ac in dôst: eithr ymgeleddu, a maentumio rhinwedd dda; a hynny, o wir draserch, a hoffder ei gallon arni; a cheryddu beiau o wir zêl, a chasineb iw herbyn: Ac nid er mwyn ynnill cymmeriad in unig, never bodloni rhai: Neu o herwydd na ddichon amgen na gwneuthur hynny, neu o herwydd rhyw gau achosion eraill.
And o wir gariad ar Dduw, a gofal am ei ogoniant ef, o gydwybod o'i ddylêd, a chasineb diledrith in erbyn pechod. Felly ⟨p. 207⟩•eth odiaeth yw bod eglwyswr in ŵrda in •i le, in gyfarwydd ynghyfraith yr Arglwydd: in pregethu in boenus, ac in ddyfal: a hynny o gariad ac Dduw, ac awydd Duwiol i osod allan ei ogoniant ef, ac o wir dosturi tu ag eneidiau y bobl, gan wneu•hur ei oreu ym mhôb mod i'w hynnill •wynt at Dduw: gan ei ymddwyn ei hûn •n ei holl fuch•dd in synhwyrol, in grefyddol •n ddifeius, ac in ddidramgwydd.
Felly peth urddassol yw bod in ŵr cyfoe•hog da, in gwneuthur lawyer o ddaioni •'i gyfoeth: in cadw tŷ da, in syber wrth •lawd: in gweini wrth angenrheidiau y Saint:
Theol. Gwir yw hynny. Oblegit hwynt hwy â ddylent fod yn gyfarwyddwyr, yn rheolwyr, yn fugeiliaid ac yn wilwyr i bobl duw. Ac am hynny os hwynthwy â esceulusant eu dyled-swyddau, a'u gofal, peth anferth ydyw: oblegit bod hynny yn peri niwed i lawer. Da iawn y dywed y Poet cenedlig. Ni ddylei llywodraethwr, neu eglwyswr fod yn ddiog, neu yn segurllyd: 1ir rhai hyn y gorchymynnir meithrin y bobl, ac i'r rhain y mae llawer o bethau i ofalu am danynt.
Can hynny, pa resyndod yw bod llywodraethwyr, yn fydol yn anghrefyddol, yn Babaidd, yn anrhinweddol, ac yn esceulus yn nyled-swydd eu galwe•igaeth? Pa faint mwy gresynol yw pan fyddo'r Eglwyswyr yn esceuluso darllain, ac astudio, yn ddiog i ⟨p. 206⟩bregethu, ac i weddio, ac yn ymroi, rha• i gybydd-dod, rhai i falchder. rhai i ysmonnaeth, rhai i ryw bryssurdeb bydol, a rhai i dreulio eu hamser yn segurllyd mewn tafarnau, yn ymŷfed, a chwaren, a gloddest, a rhodres, a dilyn cymdeithas ofer. Oh nad ymroddei y ddau fâth hyn ar alwedigaethau cyffredin, i adael ymmaith eu diogi, a'u seguryd; ac i gyflawni dyledswydd eu galwedigaeth yn ddiwid, yn ffyddlon, yn ofalus, ac yn gydwybodus: Oblegit rhagorol yw i bob mâth ar ddyn fod yn ddyn da yn ei le.
Megis bod yn llywodraethwr da, yn rheoli yn dda, ac yn llywodraethu yn synhwyrol gan achlesu, ac ymddeffyn dynion da, ac achosion da, ac ymosod yn erbyn dynion drŵg, ac achosion drŵg, drwy eu cospi yn llym, ac yn dôst: eithr ymgeleddu, a maentumio rhinwedd dda; a hynny, o wir draserch, a hoffder ei galon arni; a cheryddu beiau o wir zêl, a chasineb iw herbyn: Ac nid er mwyn ynnill cymmeriad yn vnig, neu er bodloni rhai: Neu o herwydd na ddichon amgen na gwneuthur hynny, neu o herwydd rhyw gau achosion eraill.
Ond o wir gariad ar Dduw, a gofal am ei ogoniant ef, o gydwybod o'i ddylêd, a chasineb diledrith yn erbyn pechod. Felly ⟨p. 207⟩•eth odiaeth yw bod eglwyswr yn ŵrda yn •i le, yn gyfarwydd ynghyfraith yr Arglwydd: yn pregethu yn boenus, ac yn ddyfal: a hynny o gariad ac Dduw, ac awydd Duwiol i osod allan ei ogoniant ef, ac o wir dosturi tu ag eneidiau y bobl, gan wneu•hur ei oreu ym mhôb modd i'w hynnill •wynt at Dduw: gan ei ymddwyn ei hûn •n ei holl fuch•dd yn synhwyrol, yn grefyddol •n ddifeius, ac yn ddidramgwydd.
Felly peth vrddassol yw bod yn ŵr cyfoehog da, yn gwneuthur llawer o ddaioni 'i gyfoeth: yn cadw tŷ da, yn syber wrth lawd: yn gweini wrth angenrheidiau y Saint:
- 1Homer illiad. 2.
