A20213:765
Llwybr hyfford[d in cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd in yr hwn y dichon din…Llwybr hyfford[d yn cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd yn yr hvvn y dichon dyn…
Llwybr hyfford[d in cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd in yr hwn y dichon din ... / wedi ei osod allan ar dull ... Dent ...Llwybr hyfford[d yn cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd yn yr hvvn y dichon dyn ... / vvedi ei osod allan ar ddull ... Dent ...
Printiedig in Llundain : Gan Nicholas Okes dross Georg Lathvm ac a geir ar werth ym monwent St. Paul tan arwydd Pen-Escob, 1630Printiedig yn Llundain : Gan Nicholas Okes dros Georg Lathvm ac a geir ar werth ym monwent St. Paul tan arwydd Pen-Escob, 1630
Title page typeset from the transcription.
Llwybr din anghyfarwydd I'r nefoedd.Llwybr dyn anghyfarwydd I'r nefoedd.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Antile. Os rhagluniwyd dynion cyn eu geni, i babeth y rhoddir gorchymynnion, cynghorion, cyfreithiau, &c. Nid gwaeth pa fodd y byddom byw: Oblegid ni ddichon, na'n buchedd dduwiol, na'n hannuwiol newidio arfaeth Duw.
Antile. Os rhagluniwyd dynion cyn eu geni, i ba beth y rhoddir gorchymynnion, cynghorion, cyfreithiau, &c. Nid gwaeth pa fodd y byddom byw: Oblegid ni ddichon, na'n buchedd dduwiol, na'n hannuwiol newidio arfaeth Duw.
Theol. Ymadrodd sceler, a chnawdol yw hwn, ac in dangos fod in y sawl sydd in ei arfer, feddwl offer-wael, ac afreolus. And mi a ewyllysiwn ir cyfryw ray ystyried diwedd ein etholedigaeth, yr hwn yw, fod i ni fyw in dduwiol. Megis yr eglurwyd in hyspys in y gyntaf at yr Ephesiaid; 1lle y dywed yr Apostol. Ddarfodi Dduw ein ethol ni cyn seiliad y bid. And i babeth? ai i fyw o honom fell y mynnem ein hunain? Nage medd efe: And fell y byddem in sanctaidd ⟨p. 339⟩ac in ddifeius ger ei fron ef. Drachefn y dywaid: Duw a'n rhagluniodd i fod in unffarf â delw ei fâb ef; 2self in sanctaidd ac in gyfiawn. Canys diammeu ydyw, na allwn ni farnu o ragluniaeth, oddieithr wrth y pethau sy'n ei ganlyn, nid amgen, wrth ein galwedigaeth, ein cyfiawnhâd, a'n sancte iddiad. Oblegid pan glywom unwaith waith grâs in gweithio ynom (hynny yw, pan alwer n• drwy ein geni o newydd, ac i'n hadnewydder drwy'r Yspryd Glân, a ninneu in cael ynom ein hunain gasineb diragrith i bechod, a chariad i gyfiawnder: Ina y dichon fod in siccr gennym, ac in ddiammeu ddarfod ein rhaglunio ni i sywyd. Oblegit y rhai â ragluniodd efe, y rhai hynny hefyd â alwodd efe: a'r rhai â alwodd efe, y rhai hynny hefyd â gyfiawnhaodd efe: 3a'r rhai â gyfiawnhaodd efe, y rhai hynny hefyd â ogoneddodd efe. Am hynny hid oni chlywom y nodau, neu yr arwyddion hyn o etholedigaeth wedi eu gweithio ynom, ni allwn gael dim siccrwydd diogel in y peth yma. Ac ni ddylem ni ymorol am dano, nac ymgymmyrrdd ag ef: And ymegnio in ôl y gallu, ar grim a fyddo gennym, i fyw in rhinweddol, ac in grefyddol, gan ddisgwyl pa brŷd y trugarhao