Theol. Porth ehang jawn in ddiau, yw hwn i fined i uffern: Canys yr Scrythur â ddywaid.1 A weli di ŵr doeth un ei olwg ei hûn? gwell yw'r gobaith am ffôl, nag am hwnnw. Ac eil chwel. Doethach yw'r diog in ei olwg ei hûn nâ seithwyr in adrodd rheswm. 2Nyni â welwn fod yr rspryd glân in tystio am y rhai sydd in ymchwyddo gan dybied in rhy-dda o'u doniau ei hunain, y rhai hynny sydd bellaf o'r cwbl oddiwrth deyrnas nefoedd.
Canys hwynthwy ydynt in diystyru doethineb Duw iw destruw eu hûn, ac in ddirmigus ganddynt ddyscu. Hwy â ddywedant, y gwyddant gymmaint ac â fedro'r hall bregethwyr ei ddangos iddynt.
Canys pa beth â ddichon yr holl bregethwŷr ei ddywedyd wrthynt mwy na hyn. Pechaduriaid ydym oll, rhaid yw ein hachub drwy Grist. Rhaid i ni wneuthur, fell y mynnem wneuthur i ninnau: nid oes and hyn, os day gwnewch, da y cewch.
⟨p. 354⟩Och y druein: y maent in edrych in uchel, ac in tybied in wŷch tros ben o honynt eu hunam, heb ystyried eu bod in dlodion, in noethion, 3in ddeillion ac in druein. Y cyfryw ddynion â rônt eu holl ymddiried in eu synwyr eu hunain, eu dŷsc, eu cyfrwystra, eu golud, a'u cymmeriad in y bid. Ac oblegid bod pawb in eu mawrygu, ac in eu canmol▪ am hynny y maent in chwyddo fell ceiliogod Twrci, in castellu eu adenydd, gan eu llusco ar hŷd y llawr drwy osod pawb eraill ar ddirmig, a diystyrwch, megis pe hwynt hwy fyddei odiaeth-bethau y bid. Heb law hyn pan gan-moler hwynt am eu doniau, a gwneuthur in fawr o honynt, peth rhyfedd yw gweled pa ymgymhwyso a wnânt, fell pe baent ar fedr ymgodi ar frŷs, ac ehedeg ir cymmylau.
Pob din meddylfalch uchel-fryd, gwrandawed ar y gwae a dreuthir in eu herbyn gan dragwyddol frenin y gogoniant, gan ddywedyd.
4Gwae y rhai sydd ddoethion in eu golwg eu hûn: Drachefn, gwrandawant ar gyngor Duw in dywedyd wrthynt. Gobeithia in yr Arglwydd a'th holl gallon, 5ac nac ymddiried i'th deal dy hûn. Na fydd doeth in dy olwg dy hûn, ofna yr Arglwydd, a thin ymmaith oddiwrth ddrygioni.
⟨p. 355⟩Y ffol-feilch truein hyn, oblegid bod ganddynt gyfrwystra y bid, ac y medrant in gyfarwydd gyrhaeddyd pethau y bywyd yma, a'u trin hid yr eithaf; â dybiant y gallant hefyd ynnill y nefoedd drwy eu synwyr gyfrwysgall, a dyfnder eu dychymmygion. Eithr druein gwerin, ymaent in eu siommi eu hunain in arnthr: Canys doethineb y bid sydd ffolineb gyd â Duw, ac y mae efe in dal y doethion in eu cyfrwystra. 6A thrachefn y dywed yr Arglwydd.7
Theol. Porth ehang iawn yn ddiau, yw hwn i fyned i vffern: Canys yr Scrythur â ddywaid.1 A weli di ŵr doeth vn ei olwg ei hûn? gwell yw'r gobaith am ffôl, nag am hwnnw. Ac eil chwel. Doethach yw'r diog yn ei olwg ei hûn nâ seithwyr yn adrodd rheswm. 2Nyni â welwn fod yr rspryd glân yn tystio am y rhai sydd yn ymchwyddo gan dybied yn rhy-dda o'u doniau ei hunain, y rhai hynny sydd bellaf o'r cwbl oddiwrth deyrnas nefoedd.
Canys hwynthwy ydynt yn diystyru doethineb Duw iw destruw eu hûn, ac yn ddirmigus ganddynt ddyscu. Hwy â ddywedant, y gwyddant gymmaint ac â fedro'r hall bregethwyr ei ddangos iddynt.
Canys pa beth â ddichon yr holl bregethwŷr ei ddywedyd wrthynt mwy na hyn. Pechaduriaid ydym oll, rhaid yw ein hachub drwy Grist. Rhaid i ni wneuthur, fel y mynnem wneuthur i ninnau: nid oes ond hyn, os day gwnewch, da y cewch.
⟨p. 354⟩Och y druein: y maent yn edrych yn vchel, ac yn tybied yn wŷch tros ben o honynt eu hunam, heb ystyried eu bod yn dlodion, yn noethion, 3yn ddeillion ac yn druein. Y cyfryw ddynion â rônt eu holl ymddiried yn eu synwyr eu hunain, eu dŷsc, eu cyfrwystra, eu golud, a'u cymmeriad yn y byd. Ac oblegid bod pawb yn eu mawrygu, ac yn eu canmol▪ am hynny y maent yn chwyddo fel ceiliogod Twrci, yn castellu eu adenydd, gan eu llusco ar hŷd y llawr drwy osod pawb eraill ar ddirmig, a diystyrwch, megis pe hwynt hwy fyddei odiaeth-bethau y byd. Heb law hyn pan gan-moler hwynt am eu doniau, a gwneuthur yn fawr o honynt, peth rhyfedd yw gweled pa ymgymhwyso a wnânt, fel pe baent ar fedr ymgodi ar frŷs, ac ehedeg ir cymmylau.
Pob dyn meddylfalch vchel-fryd, gwrandawed ar y gwae a dreuthir yn eu herbyn gan dragwyddol frenin y gogoniant, gan ddywedyd.
4Gwae y rhai sydd ddoethion yn eu golwg eu hûn: Drachefn, gwrandawant ar gyngor Duw yn dywedyd wrthynt. Gobeithia yn yr Arglwydd a'th holl galon, 5ac nac ymddiried i'th ddeall dy hûn. Na fydd ddoeth yn dy olwg dy hûn, ofna yr Arglwydd, a thynn ymmaith oddiwrth ddrygioni.
⟨p. 355⟩Y ffol-feilch truein hyn, oblegid bod ganddynt gyfrwystra y byd, ac y medrant yn gyfarwydd gyrhaeddyd pethau y bywyd yma, a'u trin hyd yr eithaf; â dybiant y gallant hefyd ynnill y nefoedd drwy eu synwyr gyfrwysgall, a dyfnder eu dychymmygion. Eithr druein gwerin, ymaent yn eu siommi eu hunain yn arnthr: Canys doethineb y byd sydd ffolineb gyd â Duw, ac y mae efe yn dal y doethion yn eu cyfrwystra.
- 1Diha▪ 26.12.
- 2Diha 26.16.
- 3Datc 3.17.
- 4Isaiah 5.21,Esai 5.21,
- 5Diha. 3.5.
- 61. Cor. 3.19
- 71. Cor. 1.19.
