Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Conversabatu• […] […] alijs doctrina excellentibus, Dionysio Gothofredo, Joann• Po • jo, Julio Pacio, Jano Grutero, •a•llo Melisso: ac quos locorum interea• • os eor•m oculis usurpare non poterat, literis adibat, consuleb••, ⟨p. 471⟩compellabat familiariter: uti Christophorum H•rdes•anum Noribergae, Witebergae, Lipsiae: itidem Noribergae Casparum Pe•cerum, & Camerarios patrem, filios, nepotes: Jacobum Grynaeum Basileae: Dominicum Lanov••m in Gallia, uti & Sade•lem, & reliquos ejus terrae Theologos. Quique prae••rea l•t•ris, quocunque coelo, inclaruissent, eos impense amabat, hono•a•at, beneficijs ornabat. Nobile facinus, nobilitatos literis ab homine militari […] aesti • . Nam quod ille de bonis principibus, sed meo quidem judicio non sine veritatis excessu, ajebat, id nos de bellatoribus dicere vorius poterimus: Omnes eos b•lli duces uni annulo inscribi posse, qui & bello valeant, & literis addicti lit•ratos am•nt: plerosque aust•ros esse, &, ut de milite Ennius l•quitur, horridos: quippe à mitissimis Musis, earumque cultoribus, alienos. At non in Dhonno fugentissimam illam sapientiam, atque humanissimam mitatem, vel studia Martia, vel militum mores, extinguere potuerunt. Vicissim nec tantus erga eruditos amor ejus, impedire, vel imminuere etiam potuit pr larum, quod i cum magnatibus, ac veluti majorum gentium dijs, literarum commercium erat. Qale ei assiduum pne intercessit cum Casimiro Bavaro. Guilie Laud gravio Hasse, Christiano Anhaltino Principe, Bovillio Dce, cum Colignio Admiralij filio, cum Lschinio Palatino Brestensi in Pol , viro ut […] antiquo, ita prudentia ac […] gloria florentissimo: addo eiam cum Friderico Palatino Septemviro à quo toties ex Borussia intima pr Electoralis […] cursorem literis excitus fuit quoties arduis in rbu, quod spius evenibat, tanti viri consilio atqe opera indigeret. Sd quid sunt res mortalium? Inter tot curas aulae bellorum molstias, totiusque adeo variabilis vie fluctus decumanos, quemadmodum herbas […] non sentimus, sed crvisse: ita illi non intellecta obrepsit senctus. Cogitbat ergo aulae see sub ucere; non lboribus, non publico bono. Diogenes cuidam monenti ut […] […] […] de diligntia