Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Studebat in ista etiam aetate generosa indoles see dignum Patre, dignum Heroica Nassoviorum Gent finger, & sua virtute pijs Gulielmi manibus parentare. Nec stimulanda ista indoles erat, sed retinenda tantum. Ducem Patriae debebat, Fratri successorem, & servandus erat, ut servaretur Respublica. Et ut Mauritius illi nec affectum deesse patiebatur nec curam, sic Noster eum non ut fratrem aetate majorem, sed ut Parentem• alterum, ad extremam usque aetatem, constantissima observation coluit, ado quidem, ut nullam unquam delibatae potestatis vel dignitatis suspicionem ne adultus quidem, illi moveret, quod quam rarum sit in lubrico aetatis & gloriae, talium docti norunt. Una utrique ad summam virtutem ••itendi erat aemulatio, liberam quam à Patre accepissent Rempublicam tuendi, & in majus quotidie ⟨p. 498⟩provehendi. Nec prudentiae civilis, & Reipublicae gubernandae praecepta minus, quam belli artes à Mauritio Noster habebat, quae ita alter docuit, alter excepit, ut hoc unum egisse viderentur. Ita nihil attingebat lectissimum hoc Fratrum par, in quo non capacissimum omnium animum ad stuporem ubique omnibus probarent. Incidebat in ea tempora Montis-Gertrudis obsidium, quem Mauritius inusitata corona cinctum see victory permittere coegit. Illi Nostrum licet adolescentem praefectum voluit, Duyvenvordio Satrapa Optionis vicem juventuti ejus admoto, ut ad maxima quaeque surgentem indolem mature ejusmodi imperijs exerceret, quae praeter fortitudinem prudentiam exigerent & formarent. Mox Heros noster iter Gallicum cum Heroina Matre, deducendae Carolottae Brabantinae sorori ad Illustrissimum in Armoricis & Pictonibus Regulum Claudium Tremollium Franciae Parem, ingressus suam Henric• Magno indolem probavit, & tanti Regis applausum in ista etiam aetate meruit. Redux in supremum Status Consilium allectus, ineunte hoc seculo inter Patres, quoties per armorum vices licebat, sedere coepit, arcana Reipublicae, & ardua negotiorum domi forisque observare, ut nonnisi omnibus curis par, & gubernandi vetus ad Rempublicam regendam aliquando accederet. Nunquam equidem felicius cum rebus publicis agitur, quam ubi illi, qui ad clavum admoventur, eorum usum habent, quorum potestatem habere debent.

Studebat in ista etiam aetate generosa indoles se dignum Patre, dignum Heroica Nassoviorum Gente fingere, & sua virtute pijs Gulielmi manibus parentare. Nec stimulanda ista indoles erat, sed retinenda tantum. Ducem Patriae debebat, Fratri successorem, & servandus erat, ut servaretur Respublica. Et ut Mauritius illi nec affectum deesse patiebatur nec curam, sic Noster eum non ut fratrem aetate majorem, sed ut Parentem alterum, ad extremam usque aetatem, constantissima observatione coluit, ado quidem, ut nullam unquam delibatae potestatis vel dignitatis suspicionem ne adultus quidem, illi moveret, quod quam rarum sit in lubrico aetatis & gloriae, talium docti norunt. Una utrique ad summam virtutem itendi erat aemulatio, liberam quam à Patre accepissent Rempublicam tuendi, & in majus quotidie