A26815:1121
Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere
Londini : Typis A.G. & J.P. & prostant venales apud Georgium Wells ..., 1681
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Sic omnium victory Trajectum see permisit, & Urbs, si ulla, turbandis hostium rebus, conciliandis Eburonibus, invadendis Grudijs & Tungris, aperiendae Germaniae, & Luxenburgensi ac Namurcensi agro invadendo opportuna, Reipublicae cum immortali Imperatoris gloria accessit. Nec quicquam praeter Hanovij Comitis, juvenis ad magna quaeque surgentis, gland in castris trajecti, caedem, tantam victoriam cruentavit. Usque adeo vero suas ista clade vires attritas sensit potentissimus hostis, ut inducias in castris Principi, Patribus Hagae per Arescotanum Ducem & Mechliniensem Praesulem mitissimis conditionibus offerret. Nec vero hoc fine hujus any fructus stetit. Plus ultra progrediendum erat, & fortuna utendum. Provincia integra caeteris accedere debuit, Limburgo arce, quamvis praeruptae & inaccessae rupi imposita, cum cognomine illi Ducatu solo terror subacta. Anni & victoriarum finem Orsoium fecit, Gulielmi Nassovij ductu Patrum imperio & Herois nostri gloriae adjecta, & ipse ab • bio Praesule magnifice post victoriam habitus, gratantes omnium voces ea modestia redux excepit, quae victoris virtutem supra ipsas victoriis offerrent. Nequicquam vero tempore per induciarum negotiatores vel pacis sequestros extracto, Rbenoberga Trajecto adjicienda fuit, ultimum ad Rhenum munimentum Hispanis reliquum, quod ea celeritate confectum, ut ne hosti quidem spatium deliberandi de suppetijs relinqueretur. Nec per Imperatorem stetit, quominus Geldria, grassatorum opportuno ad insidias loco nidulantium ex • sionibus famosa, caeteris victorijs accederet, & Suedicae copiae, Stalhansio ductore, Annum M D cxxxiii. insigni victoria nobilitarent. Sed & serior carum adventus, & fatales remorae aliae tantis conatibus obstitere. Venloae interea & Ruremondae servatae gloria Nostri providentiae debebatur, cui utrique imminebat Ayetonae Marchio, magni & animi & judicij Dux. Cui tamen nihil per Imperatoris virtutem licuit, praeter liberas fossorum in Stevenswerta (quam Mosa flumen ambit) insula operas, ubi munimentum moliri coepit. Nec ab co impetrari potuit, ut de reliqua Hispanorum in Belgio majestate, quanvis ab Heroe nostro se ad praelium prolici aliquoties videret, ancipiti eventu cum maximo seculi Duce decerneret. Illius sane sive virtuti sive felicitati imputandum, quod Hispaniarum Infantis, optimae retro Principis, tumulo Gentis istius in Belgio imperium haud quaquam illatum fuerit.
Sic omnium victori Trajectum se permisit, & Urbs, si ulla, turbandis hostium rebus, conciliandis Eburonibus, invadendis Grudijs & Tungris, aperiendae Germaniae, & Luxenburgensi ac Namurcensi agro invadendo opportuna, Reipublicae cum immortali Imperatoris gloria accessit. Nec quicquam praeter Hanovij Comitis, juvenis ad magna quaeque surgentis, glande in castris trajecti, caedem, tantam victoriam cruentavit. Usque adeo vero suas ista clade vires attritas sensit potentissimus hostis, ut inducias in castris Principi, Patribus Hagae per Arescotanum Ducem & Mechliniensem Praesulem mitissimis conditionibus offerret. Nec vero hoc fine hujus anni fructus stetit. Plus ultra progrediendum erat, & fortuna utendum. Provincia integra caeteris accedere debuit, Limburgo arce, quamvis praeruptae & inaccessae rupi imposita, cum cognomine illi Ducatu solo terrore subacta. Anni & victoriarum finem Orsoium fecit, Gulielmi Nassovij ductu Patrum imperio & Herois nostri gloriae adjecta, & ipse ab bio Praesule magnifice post victoriam habitus, gratantes omnium voces ea modestia redux excepit, quae victoris virtutem supra ipsas victoriis offerrent. Nequicquam vero tempore per induciarum negotiatores vel pacis sequestros extracto, Rbenoberga Trajecto adjicienda fuit, ultimum ad Rhenum munimentum Hispanis reliquum, quod ea celeritate confectum, ut ne hosti quidem spatium deliberandi de suppetijs relinqueretur. Nec per Imperatorem stetit, quominus Geldria, grassatorum opportuno ad insidias loco nidulantium ex sionibus famosa, caeteris victorijs accederet, & Suedicae copiae, Stalhansio ductore, Annum M D cxxxiii. insigni victoria nobilitarent. Sed & serior carum adventus, & fatales remorae aliae tantis conatibus obstitere. Venloae interea & Ruremondae servatae gloria Nostri providentiae debebatur, cui utrique imminebat Ayetonae Marchio, magni & animi & judicij Dux. Cui tamen nihil per Imperatoris virtutem licuit, praeter liberas fossorum in Stevenswerta (quam Mosa flumen ambit) insula operas, ubi munimentum moliri coepit. Nec ab co impetrari potuit, ut de reliqua Hispanorum in Belgio majestate, quanvis ab Heroe nostro se ad praelium prolici aliquoties videret, ancipiti eventu cum maximo seculi Duce decerneret. Illius sane sive virtuti sive felicitati imputandum, quod Hispaniarum Infantis, optimae retro Principis, tumulo Gentis istius in Belgio imperium haud quaquam illatum fuerit.