Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Anno à partu virginis tertio & sexagesimo supra millesimum & quadringentesimum, Pio secundo Pont: Maximo Ecclesiae praeside, & Federico tertio, habenas imperii Romani moderante, mater Julia, ex nobili Boiardorum familia, Joanni Francisco patri, ultimo eum partu peperit; jam enim Galeottum majorem natu, ex quo sum genitus, & Antonium Mariam, sororesque duas ⟨p. 91⟩enixa fuerat, quarum altera, Leonello jam conjugi, Albertum Pium ex Carpi principibus unum edidit, nunc Rodulphi principis Gonzagae consors: altera Pino Ordelapho Forolivensi principe, cui jam pridem nupserat, vita functo, Montis agani Comiti secundas nuptias concessit. Prodigium haud parvum ante ipsius ortum apparuit: visa enim circularis flamma est, supra parientis matris astare cubiculum, moxque evanescere, fortasse nobis insinuans, orbicularis figurae intellectus perfection simillimum eum futurum, qui inter mortales eadem hora proderetur, universoque terrae globo excellentia nominis, circumquaque celebrandum, cujus mens semper coelestia ignis instar petitura esset, cujusque ignita eloquia, flammatae menti consona, Deum nostrum (qui ignis comburens est) totis viribus quandoque celebratura: sed statim obtutibus hominum, ut illa evanuit, occulenda. Legimus quippè doctissimorum sanctissimorumque hominum ortus, insolita quandoque signa aut praecessisse, aut subsequuta fuisse, veluti eorum incunabula infantium ab aliorum coetu divino nutu segregantia, summisque rebus gerendis natos indicantia. Sic ut omittam reliquos, examen Ambrosiii magni ora lustravit, in eaque introgressum est, deinde exiens, altissimumque volans, seque inter nubila condens, paternos, aspectusque aliorum qui aderant visus elusit: quod praesagium Paulinus plurifaciens, scriptorum ejus favos nobis indicasse disseruit, qui caelestia dona enunciarent, & mentes hominum de terris ad coelum erigerent.

Anno à partu virginis tertio & sexagesimo supra millesimum & quadringentesimum, Pio secundo Pont: Maximo Ecclesiae praeside, & Federico tertio, habenas imperii Romani moderante, mater Julia, ex nobili Boiardorum familia, Joanni Francisco patri, ultimo eum partu peperit; jam enim Galeottum majorem natu, ex quo sum genitus, & Antonium Mariam, sororesque duas ⟨p. 91⟩enixa fuerat, quarum altera, Leonello jam conjugi, Albertum Pium ex Carpi principibus unum edidit, nunc Rodulphi principis Gonzagae consors: altera Pino Ordelapho Forolivensi principe, cui jam pridem nupserat, vita functo, Montis agani Comiti secundas nuptias concessit. Prodigium haud parvum ante ipsius ortum apparuit: visa enim circularis flamma est, supra parientis matris astare cubiculum, moxque euanescere, fortasse nobis insinuans, orbicularis figurae intellectus perfectione simillimum eum futurum, qui inter mortales eadem hora proderetur, universoque terrae globo excellentia nominis, circumquaque celebrandum, cujus mens semper coelestia ignis instar petitura esset, cujusque ignita eloquia, flammatae menti consona, Deum nostrum (qui ignis comburens est) totis viribus quandoque celebratura: sed statim obtutibus hominum, ut illa euanuit, occulenda. Legimus quippè doctissimorum sanctissimorumque hominum ortus, insolita quandoque signa aut praecessisse, aut subsequuta fuisse, veluti eorum incunabula infantium ab aliorum coetu divino nutu segregantia, summisque rebus gerendis natos indicantia. Sic ut omittam reliquos, examen Ambrosiii magni ora lustravit, in eaque introgressum est, deinde exiens, altissimumque volans, seque inter nubila condens, paternos, aspectusque aliorum qui aderant visus elusit: quod praesagium Paulinus plurifaciens, scriptorum ejus favos nobis indicasse disseruit, qui caelestia dona enunciarent, & mentes hominum de terris ad coelum erigerent.