• sacto septennio, des•cientibus indies oculis, intellexit Valesius ne• sibi aut renuntiandum studiis; aut habendum esse lectorem: quem à à praepar•o neo pet•r• audebat, nec etiamsi maxime p•t•isset, impetratu• vid•batur. Cum ca de re saepe apud amicos sermonem habuisset, saepe […] esset: Michael Anglus celeberrimus Caustidicus, cujus intima familia• tate • batur, obtulit ipsi nomine Henrici Memmii bina librarum n•illia annua, si studia sua suasque observationes cum eo communicare vell•t: hoc si fecisset, amply • i Praesidis gratiam maxim initurum, & anagnostae opera paternis in aedibus libere studiis vacaturum. Valesius qui s•mper antea ejusmodi studia ⟨p. 725⟩ad alienos usus accommodata aversatus erat, ae grave servitutis genus appellitaverat; amici verbis & rationibus, sed multo magis condicionis aequitate victus, dedit manus, ac tandem expugnari se passus est. Annorum tum erat circiter quadraginta. Nanctus igitur, lectorem cumdemque scriptorem sive librarium, praeter ceteros quorum non memini, Eusebium, Socratem, Sozon • num, Theodoritum, ac Evagrium legit, adnotavit, excerpsit. Quo ••cilius •i fuit, postea novae translationi veterum historiae Ecclesiasticae scriptorum vacare, quos jam antea exactissime perlegisset. Saepe miratus sum ejus animi praes•ntiam, semper his solis quae legerentur intenti; ab anagnoste indocto perperan• pronuntiata graeca & latina cito ac facile intelligentis; nunc sedendo, nu • ambulando dictantis ex tempore, & cuncta quae dictaret, recte atque emendate scribenda curantis, denique inter moni•us ac reprehensiones neque lecta obliviscentis neque dictanda, ut apte prioribus posteriora jungerentur. Tum libros emit Valesius & multos, & bonos, sed cos maxime, quos sibi praecipuo usui fore judicabat, ne saepe ad amicos decurrere cogeretur. Tum quoque multas & varias variis fictisque de rebus orationes, velut ad Regem aut in curia habendas, patrio sermone composuit, & manusua utcumque scriptitavit: quae ipsum magno opere fatigaverunt, cum propter laborem scriptionis aegro oculo intolerabilem, tum vel maxime propter exactionem celeritatis. Aliae enim super alias ei orations injungebantur, been, secreto, ac cito elucubrandae.
• sacto septennio, des•cientibus indies oculis, intellexit Valesius ne• sibi aut renuntiandum studiis; aut habendum esse lectorem: quem à à praepar•o neo pet•r• audebat, nec etiamsi maxime p•t•isset, impetratu• vid•batur. Cum ca de re saepe apud amicos sermonem habuisset, saepe 〈…〉 esset: Michael Anglus celeberrimus Caustidicus, cujus intima familia• tate • batur, obtulit ipsi nomine Henrici Memmii bina librarum n•illia annua, si studia sua suasque observationes cum eo communicare vell•t: hoc si fecisset, ampli • i Praesidis gratiam maxime initurum, & anagnostae op•ra paternis in aedibus libere studiis vacaturum. Valesius qui s•mper antea ejusmodi studia ⟨p. 725⟩ad alienos usus accommodata aversatus erat, ae grave servitutis genus appellitaverat; amici verbis & rationibus, sed multo magis condicionis aequitate victus, dedit manus, ac tandem expugnari se passus est. Annorum tum erat circiter quadraginta. Nanctus igitur, lectorem cumdemque scriptorem sive librarium, praeter ceteros quorum non memini, Eusebium, Socratem, Sozon • num, Theodoritum, ac Evagrium legit, adnotavit, excerpsit. Quo ••cilius •i fuit, postea novae translationi veterum historiae Ecclesiasticae scriptorum vacare, quos jam antea exactissime perlegisset. Saepe miratus sum ejus animi praes•ntiam, semper his solis quae legerentur intenti; ab anagnoste indocto perperan• pronuntiata graeca & latina cito ac facile intelligentis; nunc sedendo, nu • ambulando dictantis ex tempore, & cuncta quae dictaret, recte atque emendate scribenda curantis, denique inter monius ac reprehensiones neque lecta obliviscentis neque dictanda, ut apte prioribus posteriora jungerentur. Tum libros emit Valesius & multos, & bonos, sed cos maxime, quos sibi praecipuo usui fore judicabat, ne saepe ad amicos decurrere cogeretur. Tum quoque multas & varias variis fictisque de rebus orationes, velut ad Regem aut in curia habendas, patrio sermone composuit, & manusua utcumque scriptitavit: quae ipsum magno opere fatigaverunt, cum propter laborem scriptionis aegro oculo intolerabilem, tum vel maxime propter exactionem celeritatis. Aliae enim super alias ei orationes injungebantur, bene, secreto, ac cito elucubrandae.