Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Saepe & multum audiebatur à principe magnis de rebus ornatè exquisiteque disserens, colebatur à primoribus aulae, summoque afficiebatur honore: quòd cum non solum observabant qui literis ex animo favebart, sed etiam si qui fortè simulabant. Itaque rex liberalissimus hoc specimen virtutis, hoc indicium animi, hoc lumen principatus sui praecipuum fore putavit, si Budaei dignitatem amplificaret, fortunasque cum primis augeret. Principio illum praefecit scriniis suae bibliothecae. Deinde libellorum supplicum magisterium, qui honos est in regia amplissimus, non postulanti, non ambienti, ac ne cogitanti quidem sua sponte detulit, codicillis ejusce rei domum usque cum summa benevolentiae testificatione missis, in quam paulo ante ipsius regis injussu see receperat, nullo relicto in aula aut stipulatore aut suffragatore. Et quo magis amorem perspicere possis, rex quoque separatim ad illum dedit literas gravissimis verbis & sententiis plenas: quibus jubebat majora sperare. Quo tempore populus Parisiensis cunctis suffragiis praefectum decurionum declaravit ejus urbis. Sic ille in quadam Epistola vocat eum qui praefectus mercatorum vulgo dicitur. Qui magistratus biennii est, sed maximus inter eos cives, & amplissimis viris solitus tantummodo deferri. Sic mihi in eo augendo atque honestando videtur cum summo rege quasi certasse e••rbs: quae est magnitudine amplissimae, judicio eruditissima, celebritate refertissima, studiis autem liberalissimis ita affluens, ut omnibus urbibus, non dicam quae ad septentriones solisque occasum pertinent, sed quae in ortum etiam & meridiem spectant, facile antecellat. Budaeus autem arbitratus hunc honorem non sibi, sed literis delatum: cupidius quàm antea optimarum artium patrocinium suscepit, atque in primis suasit principi, ut sedem illis stabilem ac domicilium certum Lutetiae praeberet. Quod brevi perfectum iri speramus cum sempiterna ipsius principis gloria. Certe hoc interea impetravit, ut viri doctissimi annuis stipendiis aucti, literas graecas, latinas, h•braeas, omne genus disciplinarum in ea urbe interpretarentur, quod satis magnum ac luculentum futuri operis specimen arbitrantur omnes.

Saepe & multum audiebatur à principe magnis de rebus ornatè exquisiteque disserens, colebatur à primoribus aulae, summoque afficiebatur honore: quòd cum non solum observabant qui literis ex animo favebart, sed etiam si qui fortè simulabant. Itaque rex liberalissimus hoc specimen virtutis, hoc indicium animi, hoc lumen principatus sui praecipuum fore putavit, si Budaei dignitatem amplificaret, fortunasque cum primis augeret. Principio illum praefecit scriniis suae bibliothecae. Deinde libellorum supplicum magisterium, qui honos est in regia amplissimus, non postulanti, non ambienti, ac ne cogitanti quidem sua sponte detulit, codicillis ejusce rei domum usque cum summa benevolentiae testificatione missis, in quam paulo ante ipsius regis injussu se receperat, nullo relicto in aula aut stipulatore aut suffragatore. Et quo magis amorem perspicere possis, rex quoque separatim ad illum dedit literas gravissimis verbis & sententiis plenas: quibus jubebat majora sperare. Quo tempore populus Parisiensis cunctis suffragiis praefectum decurionum declaravit ejus urbis. Sic ille in quadam Epistola vocat eum qui praefectus mercatorum vulgo dicitur. Qui magistratus biennii est, sed maximus inter eos cives, & amplissimis viris solitus tantummodo deferri. Sic mihi in eo augendo atque honestando videtur cum summo rege quasi certasse erbs: quae est magnitudine amplissimae, judicio eruditissima, celebritate refertissima, studiis autem liberalissimis ita affluens, ut omnibus urbibus, non dicam quae ad septentriones solisque occasum pertinent, sed quae in ortum etiam & meridiem spectant, facile antecellat. Budaeus autem arbitratus hunc honorem non sibi, sed literis delatum: cupidius quàm antea optimarum artium patrocinium suscepit, atque in primis suasit principi, ut sedem illis stabilem ac domicilium certum Lutetiae praeberet. Quod brevi perfectum iri speramus cum sempiterna ipsius principis gloria. Certe hoc interea impetravit, ut viri doctissimi annuis stipendiis aucti, literas graecas, latinas, hbraeas, omne genus disciplinarum in ea urbe interpretarentur, quod satis magnum ac luculentum futuri operis specimen arbitrantur omnes.