Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Magister Harding nuper ex Italia domum reversus prolixa & celebri concione tam clarè exposuit, & coloribus suis depinxerat fraterculos, & Episcopos in doctos, qui in Tridentino Concilio in viridibus togis convenerant, ut in me plurimisque aliis plurimum imminuerit de opinione, & fiducia quam in generalibus Conciliis habueramus. Haec & multa alia occasionem mihi praebuerunt, ut scripturas & antiquorum scripta investigarem: unde plurimos & maximos abusus, & aliquot enormitates usitatas, & defensitatas in Papatu animadvertere caeperam, & reformationes ex altera parte necessarias judicare. Dum hoc modo progrederer amicorum quorundam suasionibus adductus, sacerdotium suscepi. Ad quod invitus trahebar: Si Deum offenderi• euram suscipiendo ante quam doctior, & in religione confirmatior essem, veniam a Deo peto. Ne• dubito quin in ejus conspectu misericordiam consequ • sim Antequam sacerdotium illud intrassem, concionem habui coram Rege Edwardo Grenwichi: Concio illa bonorum virorum approbationem habuit. Dominus Thesaurarius, tunc secretarius, obtinuit mihi licentiam Regiam per regnum praedicandi, quamdiu Rex Edwardus regnaverat, quod tempus deinceps non multum superavit spatium dimidii any. In concionibus ea tractabam in quibus optimè confirmatus eram, & in quibus Scripturas certas haberem: Missam examinavi: Abusus quantum observare tunc potui, erant in nimia reverentia, & crassiore populi cultu: quia Transubstantationem non credidi. Veruntamen tandem aliquando Missas dixi, paucas aliquot & clanculum. Tum continuo trans mare missus fui, ut Domini Episcopi Tunstalli librum de Eucharistia imprimendum curarem, cum aliis duobus aut tribus libris ut nosti, Antuerpiae: ubi per trium annorum spatium Lutetiae, Antuerpiae, Lovanii, nonnullisque aliis in locis crassam idolatriam conspe•i. Ears me à Pontificia religione magis ac magis abduxit: maximè quod viri qui eruditione praestabant inter Pontificios in Scholis cultum imaginum tollerent, in Ecclesiis intolerando abusu permitterent. Hic dumb sacras Scripturas, & patrum scripta avidiùs consulerem, multa observ•vi quae meum animum à Pontificia Ecclesia abduxêrunt. Animadverti in illa Ecclesia sacrae doctrinae corruptelas insignes; in sacramentis multa contra Scripturas instituta. Quaedam sacramenta nuper addita: In sacramento Caenae alteram speciem ablatam:

Magister Harding nuper ex Italia domum reversus prolixa & celebri concione tam clarè exposuit, & coloribus suis depinxerat fraterculos, & Episcopos in doctos, qui in Tridentino Concilio in viridibus togis convenerant, ut in me plurimisque aliis plurimum imminuerit de opinione, & fiducia quam in generalibus Conciliis habueramus. Haec & multa alia occasionem mihi praebuerunt, ut scripturas & antiquorum scripta investigarem: unde plurimos & maximos abusus, & aliquot enormitates usitatas, & defensitatas in Papatu animadvertere caeperam, & reformationes ex altera parte necessarias judicare. Dum hoc modo progrederer amicorum quorundam suasionibus adductus, sacerdotium suscepi. Ad quod invitus trahebar: Si Deum offenderi euram suscipiendo ante quam doctior, & in religione confirmatior essem, veniam a Deo peto. Ne dubito quin in ejus conspectu misericordiam consequ sim Antequam sacerdotium illud intrassem, concionem habui coram Rege Edwardo Grenwichi: Concio illa bonorum virorum approbationem habuit. Dominus Thesaurarius, tunc secretarius, obtinuit mihi licentiam Regiam per regnum praedicandi, quamdiu Rex Edwardus regnaverat, quod tempus deinceps non multum superavit spatium dimidii anni. In concionibus ea tractabam in quibus optimè confirmatus eram, & in quibus Scripturas certas haberem: Missam examinavi: Abusus quantum observare tunc potui, erant in nimia reverentia, & crassiore populi cultu: quia Transubstantationem non credidi. Veruntamen tandem aliquando Missas dixi, paucas aliquot & clanculum. Tum continuo trans mare missus fui, ut Domini Episcopi Tunstalli librum de Eucharistia imprimendum curarem, cum aliis duobus aut tribus libris ut nosti, Antuerpiae: ubi per trium annorum spatium Lutetiae, Antuerpiae, Lovanii, nonnullisque aliis in locis crassam idolatriam conspei. Ea res me à Pontificia religione magis ac magis abduxit: maximè quod viri qui eruditione praestabant inter Pontificios in Scholis cultum imaginum tollerent, in Ecclesiis intolerando abusu permitterent. Hic dum sacras Scripturas, & patrum scripta avidiùs consulerem, multa observvi quae meum animum à Pontificia Ecclesia abduxêrunt. Animadverti in illa Ecclesia sacrae doctrinae corruptelas insignes; in sacramentis multa contra Scripturas instituta. Quaedam sacramenta nuper addita: In sacramento Caenae alteram speciem ablatam: