Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Horum plerosque eruditissimis ad marginem notationibus illustrarat, veluti Polybium, Caesaris commentarios, libros universos Ciceronis, de Officiis praesertim, Plauti comoedias, Cornelium Celsum, aliosque non paucos, quos ille veterum exemplariorum collation meliores fecerat & auctiores, quos ni suppriment ii ad quos Pinelli bibliotheca pervenerit, animadvertent brevi omnes, qui haec nostra legent, non fecisse nos gigantem è pumilione. Commentarium in Aristotelis Ethica elaboraverat praeterea, in gratiam Aloysii Oricellavii, pr•stantissimi adolescentis, qui nunc Romae in conspectum dat quicquid è Pinelli & Aicardi consuetudine sibi olim comparavit. Fastidiebat Aicardus immanem copiam librorum, quos Joh. Vincentius coegerat, dictitabatque nolle sibi tot libros, & alia ejus generis donari, quae possidentis animum raperent in diversa: quae profecto vera esse nemo negabit, nisi qui bibliothecam non modo in suum (ut fecit Pinellus) sed & in aliorum usum instruxerit. Qui ¹enim ostentationis gratia librorum strues affectant, nae illi ridiculi sunt, qui Musarum delicias, supervacaneam supellectilem faciunt. Add, congeriem tot auctorum sine ullo delectu, quorum plerisque mos est, recentioribus praesertim, aut veterum scrinia compilare, aut meras nobis nugas obtrudere, horum qui acervos domi habet, quid mirum si minimè sapiat; & sane vidit superior aetas in librorum inopia viros magnos, quibus curae fuit antiquos auctores, probos videlicet atque eruditos, lectitare. Obiit Aicardus anno 1597. IV. ID. Aug. festo martyris Laurentii die, cum octo aut ad summum decem dies aeger decubuisset, laborassetque primum lateris doloribus, incidisset de•nde in malignam febriculam. Tertio postquam aegrotare coepit die testamentum condere voluit, quod est Joh. Vincentii manu scriptum. In eo ut amicos vivens dilexerat, & munusculis fuerat prosecutus, ita & amoris in eosdem sui moriens extare optarat illustria monumenta; quicquid enim ille Patavii habebat inter amicos; quicquid domi, inter affines & fratres partiri constituerat, vit amicorum ad miraculum amans. Testamentum nimirum speculum morum frequenter est, in quo datur intueri, an testator quos amavit serio amaverit neene? Detrahitur ibi persona captantibus, & subdolis amoribus praeteritionis adspergitur babes. Aicardum utinam omnes illi imitarentur, qui amicos justos & legitimos nacti.

Horum plerosque eruditissimis ad marginem notationibus illustrarat, veluti Polybium, Caesaris commentarios, libros universos Ciceronis, de Officiis praesertim, Plauti comoedias, Cornelium Celsum, aliosque non paucos, quos ille veterum exemplariorum collatione meliores fecerat & auctiores, quos ni suppriment ii ad quos Pinelli bibliotheca pervenerit, animadvertent brevi omnes, qui haec nostra legent, non fecisse nos gigantem è pumilione. Commentarium in Aristotelis Ethica elaboraverat praeterea, in gratiam Aloysii Oricellavii, prstantissimi adolescentis, qui nunc Romae in conspectum dat quicquid è Pinelli & Aicardi consuetudine sibi olim comparavit. Fastidiebat Aicardus immanem copiam librorum, quos Joh. Vincentius coegerat, dictitabatque nolle sibi tot libros, & alia ejus generis donari, quae possidentis animum raperent in diversa: quae profecto vera esse nemo negabit, nisi qui bibliothecam non modo in suum (ut fecit Pinellus) sed & in aliorum usum instruxerit. Qui