Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Paucis post annis insignis occasio nata est, quâ universo quaestorum Galliae Collegio (cujus ille socius erat) rem gratissimam faceret, & novum gloriae augmentum sibi acquireret. Cùm enim Henricus III. maximam partem id genus Officiorum abolesset, qui exuti erant querelis & rationibus agere decreverant ut iterùm restituerentur. Ideircò cùm ex omnibus Regni provinciis magnus eorum numerus Parisios confluxisset, SAMMARTHANUM obsecrarunt ut unus omnium nomine verba faceret, quippe qui & excellenti judicio, & eloquentiâ consummatâ, & aliis conditionibus ad perorandum in publico necessariis abunde praeditus esset. Cujus opinionis testimonium luculentissimum dedit, cùm sermonem politum quidem & sublimem coram illo Monarcha singulari gratiâ pronuntiavit, & tot argumenta solida exposuit, ut Rex, qui talis ingenii viros magni faciebat, & ipse quoque facundissimus erat, maximâ voluptate eum audiret; quod ille statim confessus est, & Quaestores paulò post senserunt, cùm fructum quem sperabant Officiorum redintegratione perciperent. Haec actio, in qua solertiae & acuminis vim demonstravit, gratiae, quam postea apud Regem adeptus est, aditum fecit; qui eum tanto honore dignatus est, ut benigno oculo aspiceret, donis liberaliter cumularet, & negotiis delegationibusque ad bonum publicum maximè spectantibus eum praeficeret: quibus semper eâ dignitate perfunctus est, ut saepenumerò tam publicè quàm privatim lauds quas optimè meruit uberrimè reportaverit: ⟨p. 390⟩quippe qui scientiam comparaverat exquisitam & Reipublicae, & Fisci, & particularis ¹civitatum administrationis, cum intelligentia universae Historiae, praescrrim Gallicae, cujus aliquos etiam Commentarios delineavit.

Paucis post annis insignis occasio nata est, quâ universo quaestorum Galliae Collegio (cujus ille socius erat) rem gratissimam faceret, & novum gloriae augmentum sibi acquireret. Cùm enim Henricus III. maximam partem id genus Officiorum abolesset, qui exuti erant querelis & rationibus agere decreverant ut iterùm restituerentur. Ideircò cùm ex omnibus Regni provinciis magnus eorum numerus Parisios confluxisset, SAMMARTHANUM obsecrarunt ut unus omnium nomine verba faceret, quippe qui & excellenti judicio, & eloquentiâ consummatâ, & aliis conditionibus ad perorandum in publico necessariis abunde praeditus esset. Cujus opinionis testimonium luculentissimum dedit, cùm sermonem politum quidem & sublimem coram illo Monarcha singulari gratiâ pronuntiavit, & tot argumenta solida exposuit, ut Rex, qui talis ingenii viros magni faciebat, & ipse quoque facundissimus erat, maximâ voluptate eum audiret; quod ille statim confessus est, & Quaestores paulò post senserunt, cùm fructum quem sperabant Officiorum redintegratione perciperent. Haec actio, in qua solertiae & acuminis vim demonstravit, gratiae, quam postea apud Regem adeptus est, aditum fecit; qui eum tanto honore dignatus est, ut benigno oculo aspiceret, donis liberaliter cumularet, & negotiis delegationibusque ad bonum publicum maximè spectantibus eum praeficeret: quibus semper eâ dignitate perfunctus est, ut saepenumerò tam publicè quàm privatim laudes quas optimè meruit uberrimè reportaverit: