Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

VITA GULIELMI WAYNFLETI, EPISCOPI WINTONIENSIS.

CLARISSIMO VIRO Nicholao Bondo, Collegii Beatae MARIAE MAGDALENAE apud OXONIENSES Praesidi Dignissimo, caeteróque lectissimorum ejusdem Sodalium Scholariúmque caetui, JOHANNES BUDDENUS, S. P D.

ABSOLVI tandem (clarissime Praeses vosque ornatissimi Magdalenenses) opus à vobis mihi olim delegatum. Gulielmi Waynfleti [Greek or Hebrew] & quicquid hactenus è sacrosanctae antiquitatis penetralibus, quasi cum tempore colluctatus, eruere meâ art & industriâ potuissem, in lucis conspectum protuli, vestroque nomini, cui ipso vel argumento vel titulo potissimum debetur, consecravi. Quare grates tibi ago summe Deus, qui fatalem hunc Fundatoris stipitem è tot seculorum quasi incendio nunc ereptum (quod olim in gratiam Meleagri Althaeam fecisse legimus, —flagrantem mater ab igne Eripuit ramum, sparsitque liquentibus undis.) ⟨p. 50⟩Meis manibus conservare voluisti. Quanti sanè hominis memoria consumpta jam paenè fuerit, vel ignium morâ probari potest, quippè per centum quatuordecim plus minus annos vix potuit incendum extingui. Vobis etiam (magnifice Praeses, humanissimique Magdalenenses) gratias tametsi quas agam referamque non habeam, habeo tamen quas non ago, (etiam quoad vivam) semper maximas, quòd mei solius operam ad has scintillarum reliquias conficiendas ceu aquae situlam adhibuistis. Quorum voluntati quum morem me gesturum non ignorabam, (id quod pro co ac debeo plurimi semper facio) tum sepultam prope ejus viri memoriam excitare, cui me uni scilicèt mortalium mancipio ac nexu obstrictum libentissimè agnosco, id verò perinde mihi gratum fuit ac quod gratissimum. Saeculi enim pudorem & infamiam fuisse necesse est, si per socordiam nostram illorum nomina interire diutiùs pateremur, qui ut nobis prospicerent opem & diligentiam suam (parùm est) impertiverunt, immò omnia sibi postputarunt prae nostris commodis. Sed nescio quo rerum humanarum vitio illud Aristotelis, [Greek or Hebrew], usu poenè quotidiano evenire videmus, nempè quod [Greek or Hebrew]. Sive quia illorum amor ex bonitate proficiscitur, horum ex necessitate: sive quia ejusmodi est meritorum causa, ut quemadmodum sua artificibus solent esse perchara opera, ita benigni in quos beneficium contulerunt eos amant maxim. Cui ego malo dumb medicinam quaererem, quicquid hactenus nostris Annalibus intactum apud reconditos authores invenerim, summâ fide expromendum curavi: simul ne tanti praesulis historiam, quam silentium diu occuluit, plane oppressam cerneremus: simul ne parum officio nostro defunsti videremur, qui praestitisse quod potuerimus (plurimum certe si potuissemus praestituri) censebimur.