A26815:962
Londini : Typis A.G. & J.P. & prostant venales apud Georgium Wells ..., 1681
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
QUo fugis? ah vita quondam, dumb vita manebat, Terris chare magis, nec tam cito debitus astris. Nondum annosa dies, nec adhuc tibi frigida membris Saevit hyems, tumulumque tuis aptaverat umbris. Siste fugam superis: quid tam cito divus haberi Incipis, infelix, & felicissime Princeps? Quid caput auratis properant tibi cingere stellis ⟨p. 414⟩Dij nimium cupidi? quin hic tibi sceptra, tuisque Seri debentur regnis, Henrice, nepotes. Ah tibi regnandi ne sit tam dira cupido, Ut miseros mens sola tuos exosa Britannos, Aetherijs insueta vijs, jam tecta deorum, Et festinatos coeli deposcat honours: Hic prius in terris pacato numine regnet, Et tandem sceptris cedat satiata duobus.
QUo fugis? ah vita quondam, dum vita manebat, Terris chare magis, nec tam cito debitus astris. Nondum annosa dies, nec adhuc tibi frigida membris Saevit hyems, tumulumque tuis aptaverat umbris. Siste fugam superis: quid tam cito divus haberi Incipis, infelix, & felicissime Princeps? Quid caput auratis properant tibi cingere stellis ⟨p. 414⟩Dij nimium cupidi? quin hic tibi sceptra, tuisque Seri debentur regnis, Henrice, nepotes. Ah tibi regnandi ne sit tam dira cupido, Ut miseros mens sola tuos exosa Britannos, Aetherijs insueta vijs, jam tecta deorum, Et festinatos coeli deposcat honores: Hic prius in terris pacato numine regnet, Et tandem sceptris cedat satiata duobus.
Quanquam (si liceat nostros optasse dolours) O fortunatos, vel post tua fata, Britannos, Si patriae, Princeps, non omni parte perisses! Nam siquis tantum nostris Henriculus oris Luderet aureolus (nobis solatia luctus Exigua ingentis) qui te tantum ore referret: Cujus ab aspectu poteras exire sepulchro, Atque iterum blandis pueri spirare labellis; Nec penitus nos Te, nec tu nos funner tanto Perdideras, nobis sed qui post fata redire Heu nunquam poteras, poteras post fata redire.
Quanquam (si liceat nostros optasse dolores) O fortunatos, vel post tua fata, Britannos, Si patriae, Princeps, non omni parte perisses! Nam siquis tantum nostris Henriculus oris Luderet aureolus (nobis solatia luctus Exigua ingentis) qui te tantum ore referret: Cujus ab aspectu poteras exire sepulchro, Atque iterum blandis pueri spirare labellis; Nec penitus nos Te, nec tu nos funere tanto Perdideras, nobis sed qui post fata redire Heu nunquam poteras, poteras post fata redire.
Sed quid vos, dulces cineres, quid vos fugientes In superas sequimur revocanti carmine sedes? Te nigri Soles (quis Solem dicere falsum Audeat) & flentes lachrymis coelestibus Aurae, Undantesque suis flerunt in vallibus Amnes: Te Musae totis luxerunt fontibus; ipsi Murmura ducentes imo de pectore Venti Cum gemitu spirant, spirantibus adgemit Echo. Ah miser! ah miseri non debita praeda sepulchri. Ecce dies quoties, quotiesque renatus Apollo (Te postquam nostro non amplius invenit orb) Atra nube cadens, heu toto sidere noctem Excepit, medioque diem deperdit olympo.
Sed quid vos, dulces cineres, quid vos fugientes In superas sequimur revocanti carmine sedes? Te nigri Soles (quis Solem dicere falsum Audeat) & flentes lachrymis coelestibus Aurae, Undantesque suis flerunt in vallibus Amnes: Te Musae totis luxerunt fontibus; ipsi Murmura ducentes imo de pectore Venti Cum gemitu spirant, spirantibus adgemit Echo. Ah miser! ah miseri non debita praeda sepulchri. Ecce dies quoties, quotiesque renatus Apollo (Te postquam nostro non amplius invenit orbe) Atra nube cadens, heu toto sidere noctem Excepit, medioque diem deperdit olympo.
I decus, I nostrum, coelestibus utere fatis. Et placide (quando superis adnare necesse est Littoribus) roseas Zephyri sublatus in alas, Dive, triumphales coelorum illabere currus. Non ibi fatorum, properato funner, jussa Aurea mansuris abrumpunt otia regnis; Sed tibi sceptra manent nullo peritura sepulchro. Et, quod gaudebis, medici been nescia vita.
I decus, I nostrum, coelestibus utere fatis. Et placide (quando superis adnare necesse est Littoribus) roseas Zephyri sublatus in alas, Dive, triumphales coelorum illabere currus. Non ibi fatorum, properato funere, jussa Aurea mansuris abrumpunt otia regnis; Sed tibi sceptra manent nullo peritura sepulchro. Et, quod gaudebis, medici bene nescia vita.
Nos tamen interea tumulum, tibi floribus istis, Heu male qui terris, nunc te moriente, supersunt, Spargimus, ecce, tuum nec te moriente supersint. Quin ipsi lapides, nostri pia vulnera passi Moeroris, gelidae perfusi fletibus aurae, Hos tibi de duro cantabunt marmore fletus, Aeternumque dabunt hominum tibi corda sepulchrum.
Carmen Sepulchral. Miraris quî Saxa loqui didicere, Viator? Coeli depositum conditur hoc tumulo: Cujus si famam, tacuissent saxa, putares Hoc tibi mirandum, non didicisse loqui. Si sapis, attonitus sacro decede sepulchro, Nec cineri quae sint nomina quaere novo. Prudens celavit sculpto; nam quisque rescivit, Protinus in lachrymas solvitur, & moritur. G. F. T. C.
Carmen Sepulchrale. Miraris quî Saxa loqui didicere, Viator? Coeli depositum conditur hoc tumulo: Cujus si famam, tacuissent saxa, putares Hoc tibi mirandum, non didicisse loqui. Si sapis, attonitus sacro decede sepulchro, Nec cineri quae sint nomina quaere novo. Prudens celavit sculpto; nam quisque rescivit, Protinus in lachrymas solvitur, & moritur. G. F. T. C.
DIdici ex Bodleio Orationis meae fatum, & facile fero post tantam cladem, leve verborum damnum, & jacturam. Habe igitur (Lector) hanc Scripturam devotissimam sepulchro, quae ideo vixit satis diu, quod mori potuit cum Bodleio. Tu autem, quod in vero funere fieri debet, dolore tuo utter pro judicio. Si quid in illa forsan spissum videbitur, & nubilosum, illud omne argumento imputa, quod cum solidum foret, & grave, proferre non debuit Orationem diaphanam. Exemplum in illa, aut Apophthegma non invenies aliud, quam ab Ipso (ita solus vicit Mecaenates omnes, & Historiam;) & veritatem pro stylo concinno leges, quae arte omni, & Rhetorica felicius perorat. Sed brevis est; si bona, fiet perlegendo longa; sin mala, laudare debes propter brevitatem. Vale. Tu vero (Lector Academice, & Auditor) tacito save, ne voluptatem illam quam bene audiendo prius ceperas, male legendo praepostere amittas.
DIdici ex Bodleio Orationis meae fatum, & facile fero post tantam cladem, leve verborum damnum, & jacturam. Habe igitur (Lector) hanc Scripturam devotissimam sepulchro, quae ideo vixit satis diu, quod mori potuit cum Bodleio. Tu autem, quod in vero funere fieri debet, dolore tuo utere pro judicio. Si quid in illa forsan spissum videbitur, & nubilosum, illud omne argumento imputa, quod cum solidum foret, & grave, proferre non debuit Orationem diaphanam. Exemplum in illa, aut Apophthegma non invenies aliud, quam ab Ipso (ita solus vicit Mecaenates omnes, & Historiam;) & veritatem pro stylo concinno leges, quae arte omni, & Rhetorica felicius perorat. Sed brevis est; si bona, fiet perlegendo longa; sin mala, laudare debes propter brevitatem. Vale. Tu vero (Lector Academice, & Auditor) tacito fave, ne voluptatem illam quam bene audiendo prius ceperas, male legendo praepostere amittas.
