A30189:123
An answer to two treatises of Mr. John Can, the leader of the English…An answer to two treatises of Mr. Iohn Can, the leader of the English…
An answer to two treatises of Mr. John Can, the leader of the English Brownists in Amsterdam the former called, A necessity of separation from the Church of England, proved by the Nonconformists principles : the other, A stay against straying : wherein in opposition to M. John Robinson, he undertakes to prove the unlawfulness of hearing the ministers of the Church of England ... / by the late learned, laborious and faithful servant of Jesus Christ, John Ball.An answer to two treatises of Mr. Iohn Can, the leader of the English Brownists in Amsterdam the former called, A necessitie of separation from the Church of England, proved by the Nonconformists principles : the other, A stay against straying : wherein in opposition to M. Iohn Robinson, he undertakes to prove the unlawfulnesse of hearing the ministers of the Church of England ... / by the late learned, laborious and faithfull servant of Jesus Christ, John Ball.
London: printed by R.B., 1642
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Una modo Quaestio superest in hoc argumento, Nimirum quid de corum administratione sit sentiendum, qui non sunt legitime vocati, atque utrum iis sana conscientia adhaerere debeamus? In quâ certe distinguendum est, Aut enim est omnine illegitima vocatio ejus, qui ecclesiam aliquam administrat, vel non est omnino illegitima, sed tantum ex parte. Illegitima omnino est ea, in qua omnia Dei verbo praescripta, sunt praetermissa vel violata, ut si quis seipsum intruserit privatâ authoritate. Non omnino, sed tantum ex parte illegitima est ea, in quâ tantum quaedam ex illis non observata fuerunt, sed praetermissa. 1Ergo cujus omnino illegitima vocatio est, is certè pro privato habendus est, ac hujusmodi vocatio pro nulla. Itaque neque sacramenta conferrè potest, neque reliqua negotia ecclesiae gerere, & quae gessit pro nullis habentur, nisi fortasse esset extraordinaria ejus vocatio, id est, quae signis testimoniisque certis a Deo confirmata esset. Solaenim propagati Evangelii & fructus qui inde multus emergit, consideratio non confirmat hujusmodi omnino illegitimam vocationem, utique neque faetus enatus illegitimam copulam, quae intercessit inter adulteros. Vitium autem illud tolli potest, si postea ordine & legitime vocetur is, qui primum illegitime in Ministerio versabatur. Qui autem ex partetantum illegitime est electus & vocatus, veluti si per Simoniam quis munus adeptus est, & non legitimo populi vel Senatus ecclesiastici consensu, consensu tamen gradum obtinet, non est habenda pro omnino nulla hujusmodi vocatio, sed vitium illud est corrigendum. Itaque isti Sacramenta conferre possunt, quia utcunque non omnino veram & satis legitimam vocationē habeant, habent tamen aliquam. Sic Scribae & Pharisaei in cathedra Mosis sedebant. Sic Caiaphas in Pontificatu summo crat, quem pretio redemerat. Itaque exemplo & Apostolorum & Christi ipsius, qui eos monuit & reprehendit, non autem secessionem a corpore Ecclesiae fecit, ab iis nos segregare in alium caetum non debemus, nec a toto Ecclesiae corpore (Jd enim esset Donatistarum haeresin revocare) sed pacem Ecclesiae, quantum in nobis est, colere nos oportet, etsi illud vitium quod in eorum personis & electione inhaeret, damnare oportet, & quantum possumus tum emendare, tum etiam emendatum velle.
Ʋna modo Quaestio superest in hoc argumento, Nimirum quid de corum administratione sit sentiendum, qui non sunt legitime vocati, atque utrum iis sana conscientia adhaerere debeamus? In quâ certe distinguendum est, Aut enim est omnine illegitima vocatio ejus, qui ecclesiam aliquam administrat, vel non est omnino illegitima, sed tantum ex parte. Illegitima omnino est ea, in qua omnia Dei verbo praescripta, sunt praetermissa vel violata, ut si quis seipsum intruserit privatâ authoritate. Non omnino, sed tantum ex parte illegitima est ea, in quâ tantum quaedam ex illis non observata fuerunt, sed praetermissa.