A30210:360
Taith y pererin, neu, siwrneu din o'r bid hwn i'r bid addaw dan gyffelybiaeth…Taith y pererin, neu, siwrneu dyn o'r byd hwn i'r byd addaw dan gyffelybiaeth…
Taith y pererin, neu, siwrneu din o'r bid hwn i'r bid addaw dan gyffelybiaeth breuddwyd in yr hwn a dangosir, in gyntaf, y mod o'i gychwŷnfa ef, in ail ei siwrneu ddyrŷs, in drydŷdd, ei ddyfodiad or diwedd i'r wlad ddymunol, teŷrnas nêf / o wneuthuriad John Bunyan, in saesnaeg ; y llyfr hwn a argraphwŷd in sasnaeg bymtheg o weithiau, ac unwaith or blaen in gymraeg o gyfieuthad cymmŷfg ddwŷlo.Taith y pererin, neu, siwrneu dyn o'r byd hwn i'r byd addaw dan gyffelybiaeth breuddwyd yn yr hwn a dangosir, yn gyntaf, y modd o'i gychwŷnfa ef, yn ail ei siwrneu ddyrŷs, yn drydŷdd, ei ddyfodiad or diwedd i'r wlad ddymunol, teŷrnas nêf / o wneuthuriad John Bunyan, yn saesnaeg ; y llyfr hwn a argraphwŷd yn sasnaeg bymtheg o weithiau, ac unwaith or blaen yn gymraeg o gyfieuthad cymmŷfg ddwŷlo.
Argraphwŷd in y Mwŷthig : Gan Thomas Jones, MDCLXXXXIX 1699Argraphwŷd yn y Mwŷthig : Gan Thomas Jones, MDCLXXXXIX 1699
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Ina yr oedd hŷn in rhedeg in fy meddwl (er tegced oedd ei eiriau ef) a gwerthe ef fi in lle caeth-wâs, os own iw Dŷ ef i drigo; Ac am hynnŷ mi a archais iddo dewy a sôn, oblegid na down i in agos i Ddrŵs ei Dŷ ef; A'r hynnŷ fe a'm llashenwodd i, ac a ddywedodd wrthif, a gyrai ef y fâth un ar fy ôl, ac a wnai fy ford in chwerw i'm Henaid i; Ina mi a drois i ymadel ag ef; And cŷn gyntaf ac yr ymdroesŷm i fined oddlyno, mi a'i clywn ef in ymaelŷd ynofi, ac in rhoddi i mi y fâth dynnfa creulon, mewn amcan i'm tynnu'n ôl, hŷdoni thybiais iddo gippio ymaith ran o'm cnawd i; A gwnaeth hŷn i mi waeddi allan, O truan o Ddŷn wŷfi! (Rhufeiniaid 7.24.) Ac ar ôl hynnŷ mi a aethŷm rhŷd fy ford tua phen y Brŷn; A chwedi i mi fined ynghŷlch ⟨p. 82⟩hanner y ford i fynu, mi a edrychais in ôl, a gwelwn un in dyfod ar fy ôl i in chwimmwth fell y gwŷnt; Ac fe'm goddiweddodd i in union in in man lle 'r oedd llwŷn wedi blanu; A chŷn gynted ag a darfu iddo fy 'ngoddiwes i, nid oedd ei chware ef a'm fi and gair a dyrnod; Canŷs fe 'm curodd i lawr, ac a'm gosododd i orweddodd ar y ddaiar fell Dŷn marw; And pan ddaethŷm i ychydig attaf fy hun drachefn, mi a ofynnais iddo pa ham a gwnaethai ef fellu a mi? Yntef a ddywedodd o achos fy 'ngogwŷddiad dirgel i at yr Adda Cyntaf; A chyda hynnŷ fe a roddodd i mi ddyrnod erchŷll arall ar fy nwŷfron, ac am bwriodd i lawr ar fy nghefn; Fellu mi a orweddais i lawr wrth ei draed ef fell Dŷn marw megis orblaen; A phan ddadebrais i eilwaith mi a lefais arno am drugaredd; And fe a'm hattebodd i nas medrai ef ddangos trugaredd, ac ar hynnŷ fe a'm curodd i lawr drachefn; Ac in ddiammeu fe 'm lladdasai i oni bae i un ddyfod heibio, ac erchi iddo beidio.
Yna yr oedd hŷn yn rhedeg yn fy meddwl (er tegced oedd ei eiriau ef) a gwerthe ef fi yn lle caeth-wâs, os awn iw Dŷ ef i drigo; Ac am hynnŷ mi a archais iddo dewi a sôn, oblegid na ddown i yn agos i Ddrŵs ei Dŷ ef; A'r hynnŷ fe a'm llashenwodd i, ac a ddywedodd wrthif, a gyrai ef y fâth un ar fy ôl, ac a wnai fy ffordd yn chwerw i'm Henaid i; Yna mi a drois i ymadel ag ef; Ond cŷn gyntaf ac yr ymdroesŷm i fyned oddlyno, mi a'i clywn ef yn ymaelŷd ynofi, ac yn rhoddi i mi y fâth dynnfa creulon, mewn amcan i'm tynnu'n ôl, hŷdoni thybiais iddo gippio ymaith ran o'm cnawd i; A gwnaeth hŷn i mi waeddi allan, O truan o Ddŷn wŷfi! (Rhufeiniaid 7.24.) Ac ar ôl hynnŷ mi a aethŷm rhŷd fy ffordd tua phen y Brŷn; A chwedi i mi fyned ynghŷlch ⟨p. 82⟩