A41643:231
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont in byw in eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, in tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd in gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont yn byw yn eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, yn tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd yn gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, in y flwyddyn 1676Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, yn y flwyddyn 1676
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Oh ffoledd ac ynfydrwydd dynion y Bŷd hwn, y rhai, er bôd côsp y pechod mor annoddefadwy, je a hwythau in credu hynny, etto a oddefant am bethau diddim eu dŵyn i wared i'r pydew hwn! hwy a fyddant feirw in gynt nag y byddant doeth: hwy a ffríant, ac a rúant, ac a udant in y Bŷd arall, in hytrach nâ pheidio a chanu a chwerthin, a hôd in ddiffaith ac in ffiaidd in y Bŷd hwn.
Oh ffoledd ac ynfydrwydd dynion y Bŷd hwn, y rhai, er bôd côsp y pechod mor annoddefadwy, ie a hwythau yn credu hynny, etto a oddefant am bethau diddim eu dŵyn i wared i'r pydew hwn! hwy a fyddant feirw yn gynt nag y byddant ddoeth: hwy a ffríant, ac a rúant, ac a vdant yn y Bŷd arall, yn hytrach nâ pheidio a chanu a chwerthin, a hôd yn ddiffaith ac yn ffiaidd yn y Bŷd hwn.
Oh bechadur! a finny na ddelech bight i'r lle poenus hwn? Descyn iddo beunydd in dy feddyliau, ac edrych ar y ffôs in fynych oni finny syrthio iddi. Oni bid digon o Resymmau oddiwrth y nefoedd a'r holl lawenydd a'r gogoniant sydd yno iw gael, i'th dynnu ym mlaen ar ôl dy Dduw, edrych oni bŷdd digon o Resyminau oddiwrth uffern a'i phoenau i'th dynnu di ymaith oddiwrth dy bechodau. A finite na'th ddenid i'r pechod? Bydded i feddwl am uffern, am farwolaeth a'r digofaint i ddyfod, gyfarfod pob temtasiwn. In yr holl demtasiwnau i bechod, ystyria ei ffrwythau ofnadwy in y diwedd; ac er ei fôd in ymddangos in hyfryd jawn, ac in cyttuno â'th naws naturiol, etto gofyn, And beth a ddaw ar ôl hyn? Bydded y peth ofnadwy sy in canlyn, yr hwn (heb wîr ⟨p. 50⟩a difrifol edifeirwch) nid yw ddim lay nâ thân tragwyddol, dy ddychrynu oddiwrtho. Oh bechadur, bechadur! pan wit in twymddwyro dy enaid wrth dân trachwant, ystyr fell y jelly f•d in llosgi in fflammau tragwyddol tân uffern. Pan fy'ch in ymlenwi â'th draflyngciau melus o ddifyrrwch cnawdol, meddwl pa draflwngc, pa gwppan chwerw gwenwynllyd a barattôir itti oddi isod. Ac fe all hyn fod in fodd enwedigol i lâdd dy drachwant, yr hwn amgen a laddai dy enaid. Eisiau ystyriaeth o ddiwedd gresynol ffrwythau y pechod, ydyw 'r Achos in ddiau o gymmaint o bechod ac anwiredd in y Bŷd.