A41643:416
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont in byw in eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, in tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd in gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont yn byw yn eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, yn tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd yn gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, in y flwyddyn 1676Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, yn y flwyddyn 1676
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Mae pôb dŷn wrth nature fell coed sŷch, sydd in hawdd ganddo ennyn pan rodder tân gyntaf atto. Nid rhaid i Gythreuliaid ein temtio ni: fe gymmer sofl sŷch dan heb un fegin in chwythu. Ar yr achlysur lleiaf a rodder ini, mor fuan y cymmerwn achos i bechu? Pôb gwreichionen a ddeil ar ein calonnau crin-sŷch. Am hynny gwilia in erbyn pôb profedigaeth, in enwedig y rhai a gyttunant â thy oreu, a'r rhai sydd y tynnu at y pechodau anwyl sydd in dy fynwes. Canys oddiwrthynt hwy mae mwyaf perigl, gan fôd ganddynt fwy o nerth oddwrth ein naturiaeth ni. Fe ŵyr Satan in rhy-dda y pechodan anwyl sydd in ein mynwes ni, a'r chwantau ⟨p. 99⟩sydd gryfaf ynom; At y rhai hynny in bendant, ac in fwyaf llwyddiannus y mae efe in cymhwyso ei brofedigaethau.
Mae pôb dŷn wrth natur fel coed sŷch, sydd yn hawdd ganddo ennyn pan rodder tân gyntaf atto. Nid rhaid i Gythreuliaid ein temtio ni: fe gymmer sofl sŷch dan heb vn fegin yn chwythu. Ar yr achlysur lleiaf a rodder ini, mor fuan y cymmerwn achos i bechu? Pôb gwreichionen a ddeil ar ein calonnau crin-sŷch. Am hynny gwilia yn erbyn pôb profedigaeth, yn enwedig y rhai a gyttunant â thi oreu, a'r rhai sydd y tynnu at y pechodau anwyl sydd yn dy fynwes. Canys oddiwrthynt hwy mae mwyaf perigl, gan fôd ganddynt fwy o nerth oddwrth ein naturiaeth ni. Fe ŵyr Satan yn rhy-dda y pechodan anwyl sydd yn ein mynwes ni, a'r chwantau ⟨p. 99⟩sydd gryfaf ynom; At y rhai hynny yn bendant, ac yn fwyaf llwyddiannus y mae efe yn cymhwyso ei brofedigaethau.
4. Ein rhodiad diesceulus sy 'n sefyll in ymgadw oddiwrth bôb rhith drygioni, in gystal ac oddiwrth ddrygau amlwg hynodol. Fell y mae rhai pethau in ddrygau amlwg, felly mae pethau eraill in ddrŵg in unig mewn rhith ac ymddangosiad. Y neb a rodio in ddiesceulus ac in gywraint a fydd mor ofalus i ochel y nail a'r llall. Ni feiddia efe osod ar ddim a fo in edrych fell pechod, nac a fo in y grâdd lleiaf in gyffelyb iddo. Os bid y peth in ammhéus, a ellir ei wneuthur neu beidio, fe wneiff yr hyn a fo mwyaf diogel, ac a adewiff y llall heb ei wneuthur. Jeer iddo wybod fód y peth in gyfreithlon ynddo ei hun, etto os gall fôd in dramgwydd in ford un arall, ac felly fôd in achlysur pechod iddo, fe fydd in ofalus iw ochelyd.