Ac in ddiwethaf (O Arglwydd) ⟨p. 298⟩lle y dylaswn i fod in gwbl fodlon i'r cyfran a genniadhaodd dy fawrhydi i mi in y percrindod hwn; a gorfoleddu mewn daioni un arall megis in fy un fy hunan: och, ni wneuthum i swydd and chwennychu a blysio tŷ y cymmydog yma, a their y cymmydog draw: Je gan ddymuned y cyfryw ddŷn in farw, fell y gallwn i gael ei swydd neu ei etifeddiaeth; gan chwennychu in hytrach y pethau a ganniadhaist di i ray eraill, o flaen bod in ddiolchgar am y pethau a roddaist di i mi fy hunan. Fell hyn O Arglwydd y darfu i mi, yr hwn wyf bechadur cnawdol gwedi yngwerthu tan bechod droseddu dy holl sanctaidd a'th ysbrydol orchymynnion, o'r cyntaf i'r olaf, o'r mwyaf i'r lleiaf, ac yma yr wyf in sefyll in evog o flaen dy Orseddfaingc di, am dory dy holl gyfreithiau, ac am hynny yr wyf in haeddu dy felldith, a'r holl drueni a eill cyfiawnder ei dywallt allan ar y faith greadur melldigedig. Ac i bale yr af fi am ymwared rhag y trueni hyn? Y mae Angelion in cywilyddio wrth fy gwrthryfel, ac ni wnant ddim ymwared i mi. Y mae gwyr in evog o'r unrhyw drosedd, ac ni allant moi cynnorthwyo eu hunain. Am hynny a anobeithiaf fi gyd â Chain, neu wneuthur am danaf fy hun gyd â Judas? Na wnaf Arglwydd, Canys ni byddai hynny and dibennu trueni y bywyd hwn, a dechrau poenau didrangcedig uffern: mi appeliaf in hytrach at Orseddfaingc dy rad lle y mae trugaredd in rheoli i faddau aml bechodau a throseddau, ac allan o ddyfnder fy 'nrhueni, mi lefaf gyd â Dafydd am ddyfnder dy drugareddau. Pe lleddit ti fi â blinderau, etto myfi mal Job a ymddiriedaf ynot ti. 1Pe rhôn ac i ti fy moddi ynghanol cefnfor dy anfodlonrhwysld, gydâ Jonah, etto mi ddaliaf y fâth afael in dy drugaredd, fell y gellir ⟨p. 299⟩fynghodi i fynu in farw, a nwy ddwylaw am dani hi. A pha teflit ti fi i waelodion uffern, mal Jonah i fol y Pyscodyn: Etto oddiyno y llefwn arnat ti; O Dduw Tâd o'r nef, O Jesus Grist Prynwr y bid, o ysbryd glán fy Sancteiddiwr, try pherson ac un Duw tragwyddol, trugarha wrthif bechadur truan. A chan welled may daioni dy anian dy hun a barodd i ti ddanfon dy unig-anedig Fab i farw dross fy mhechodau, fell trwy ei farwolaeth ef y gallwn gael fynghymmod gan dy Fawrhydi: O Na thaff ymaith ac na wrthod fy enaid edifeiriol, yr hwn gan ei fod in anfodlon iddo ei hun am bechod, sydd in ewyllysio dychwelyd i'th wasanaethu, a'th fodloni, mewn newydd-deb buchedd:
Ac yn ddiwethaf (O Arglwydd) ⟨p. 298⟩lle y dylaswn i fod yn gwbl fodlon i'r cyfran a genniadhaodd dy fawrhydi i mi yn y percrindod hwn; a gorfoleddu mewn daioni vn arall megis yn fy vn fy hunan: och, ni wneuthum i swydd ond chwennychu a blysio tŷ y cymmydog yma, a thir y cymmydog draw: Ie gan ddymuned y cyfryw ddŷn yn farw, fel y gallwn i gael ei swydd neu ei etifeddiaeth; gan chwennychu yn hytrach y pethau a ganniadhaist di i rai eraill, o flaen bod yn ddiolchgar am y pethau a roddaist di i mi fy hunan. Fel hyn O Arglwydd y darfu i mi, yr hwn wyf bechadur cnawdol gwedi yngwerthu tan bechod droseddu dy holl sanctaidd a'th ysbrydol orchymynnion, o'r cyntaf i'r olaf, o'r mwyaf i'r lleiaf, ac yma yr wyf yn sefyll yn euog o flaen dy Orseddfaingc di, am dorri dy holl gyfreithiau, ac am hynny yr wyf yn haeddu dy felldith, a'r holl drueni a eill cyfiawnder ei dywallt allan ar y fath greadur melldigedig. Ac i ba le yr af fi am ymwared rhag y trueni hyn? Y mae Angelion yn cywilyddio wrth fy gwrthryfel, ac ni wnant ddim ymwared i mi. Y mae gwyr yn euog o'r vnrhyw drosedd, ac ni allant moi cynnorthwyo eu hunain. Am hynny a anobeithiaf fi gyd â Chain, neu wneuthur am danaf fy hun gyd â Judas? Na wnaf Arglwydd, Canys ni byddai hynny ond dibennu trueni y bywyd hwn, a dechrau poenau didrangcedig vffern: mi appeliaf yn hytrach at Orseddfaingc dy rad lle y mae trugaredd yn rheoli i faddau aml bechodau a throseddau, ac allan o ddyfnder fy 'nrhueni, mi lefaf gyd â Dafydd am ddyfnder dy drugareddau. Pe lleddit ti fi â blinderau, etto myfi mal Job a ymddiriedaf ynot ti. 1Pe rhôn ac i ti fy moddi ynghanol cefnfor dy anfodlonrhwysld, gydâ Jonas, etto mi ddaliaf y fâth afael yn dy drugaredd, fel y gellir ⟨p. 299⟩fynghodi i fynu yn farw, a nwy ddwylaw am dani hi. A pha teflit ti fi i waelodion vffern, mal Jonas i fol y Pyscodyn: Etto oddiyno y llefwn arnat ti; O Dduw Tâd o'r nef, O Jesu Grist Prynwr y byd, o ysbryd glán fy Sancteiddiwr, tri pherson ac vn Duw tragwyddol, trugarha wrthif bechadur truan. A chan weled mai daioni dy anian dy hun a barodd i ti ddanfon dy vnig-anedig Fab i farw dros fy mhechodau, fel trwy ei farwolaeth ef y gallwn gael fynghymmod gan dy Fawrhydi: O Na thaff ymaith ac na wrthod fy enaid edifeiriol, yr hwn gan ei fod yn anfodlon iddo ei hun am bechod, sydd yn ewyllysio dychwelyd i'th wasanaethu, a'th fodloni, mewn newydd-deb buchedd:
- 1Heb. 13.5. 1 Tim. 6.6. Phil. 4.11, 12. Heb. 4. Psal. 130.1. Job 13.12.