A81315:343
Llwybr hyffordd in cyfarwyddo i'r nefoedd. In yr hwn y dichon din ystyriol welled…Llwybr hyffordd yn cyfarwyddo i'r nefoedd. Yn yr hvvn y dichon dyn ystyriol weled…
Llwybr hyffordd in cyfarwyddo i'r nefoedd. In yr hwn y dichon din ystyriol welled ei gyswr presennol, pan ydyw a'i cadwedig, a'i colledig. / Wedi ei ofod allan ar dull ymddiddannion, in gyntaf in Saesonaec, o waith Arthur Dent ...Llwybr hyffordd yn cyfarwyddo i'r nefoedd. Yn yr hvvn y dichon dyn ystyriol weled ei gyswr presennol, pa un ydyw a'i cadwedig, a'i colledig. / Wedi ei ofod allan ar dull ymddiddannion, yn gyntaf yn Saesonaec, o waith Arthur Dent ...
Printiedig in Llundain : gan Bennet Griffin in y Flwyddyn, 1682Printiedig yn Llundain : gan Bennet Griffin yn y Flwyddyn, 1682
Llwybr din anghyfarwydd I'r nefoedd.Llwybr dyn anghyfarwydd I'r nefoedd.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Theol. Yr achos sydd *o honynt eu hunain, am fod arnynt ddiffyg ffydd: Canys pe bay gennym ffydd, ni alley fod arnom ddim diffyg. Oblegid nid yw ffydd (medd hên Athro) in ofni na newyn, na phrinder. A through arall a ddywed: Gan fod pôb peth in eiddo Duw, y neb sydd a Duw ganddo, nid all hwnnw ddwyn diffyg o ddim, oddieithr iddo ef ei hun gilio oddiwrth Dduw. Am hynny bod Duw gennym, yw bod pob peth gennym. Oblegid o chawn ef ar ein plaid e fydd gennym ddigon: nid rhaid i ni fined ym mhellach: Canys efe a bair i ddynion fod ar ein rhan; Je i'r Angelion, ar creaduriaid oll fod in wasanaethgar i ni. Efe a rŷdd iddynt orchymmyn enwedigol i ymorol am danom, ac i'n ymddeffyn, ⟨image 65⟩ac i ddangos i ni ufyddgarwch diballedig. Am hynny gwnawn Dduw ar ein plaid, ac yno y gwnaethom ar unwaith y cwbl ar a berthyn i'n daioni in y bid yma, ac mewn bid fydd well. Eithr oni saif efe in garedig gyd â ••oni chawn ef ar ein jú: oni bid efe in g•fn i ni yna ni wna dim arall ronyn llesad i ni; ni thâl y cwbl nodwydd: Canys Quid prodest si omnia habes, 2eum tamen qui omnia dedit non habeas. Pa well yw er meddu pob peth, a bod heb yr hwn sydd awdur pob peth.
Theol. Yr achos sydd *o honynt eu hunain, am fod arnynt ddiffyg ffydd: Canys pe bai gennym ffydd, ni allei fod arnom ddim diffyg. Oblegid nid yw ffydd (medd hên Athro) yn ofni na newyn, na phrinder. A thro arall a ddywed: Gan fod pôb peth yn eiddo Duw, y neb sydd a Duw ganddo, nid all hwnnw ddwyn diffyg o ddim, oddieithr iddo ef ei hun gilio oddiwrth Dduw. Am hynny bod Duw gennym, yw bod pob peth gennym. Oblegid o chawn ef ar ein plaid e fydd gennym ddigon: nid rhaid i ni fyned ym mhellach: Canys efe a bair i ddynion fod ar ein rhan; Ie i'r Angelion, ar creaduriaid oll fod yn wasanaethgar i ni. Efe a rŷdd iddynt orchymmyn enwedigol i ymorol am danom, ac i'n ymddeffyn, ⟨image 65⟩ac i ddangos i ni vfyddgarwch diballedig. Am hynny gwnawn Dduw ar ein plaid, ac yno y gwnaethom ar unwaith y cwbl ar a berthyn i'n daioni yn y byd yma, ac mewn byd fydd well. Eithr oni saif efe yn garedig gyd â oni chawn ef ar ein iú: oni bydd efe yn gfn i ni yna ni wna dim arall ronyn llesad i ni; ni thâl y cwbl nodwydd: Canys Qid prodest si omnia habes,