A81315:359
Llwybr hyffordd in cyfarwyddo i'r nefoedd. In yr hwn y dichon din ystyriol welled…Llwybr hyffordd yn cyfarwyddo i'r nefoedd. Yn yr hvvn y dichon dyn ystyriol weled…
Llwybr hyffordd in cyfarwyddo i'r nefoedd. In yr hwn y dichon din ystyriol welled ei gyswr presennol, pan ydyw a'i cadwedig, a'i colledig. / Wedi ei ofod allan ar dull ymddiddannion, in gyntaf in Saesonaec, o waith Arthur Dent ...Llwybr hyffordd yn cyfarwyddo i'r nefoedd. Yn yr hvvn y dichon dyn ystyriol weled ei gyswr presennol, pa un ydyw a'i cadwedig, a'i colledig. / Wedi ei ofod allan ar dull ymddiddannion, yn gyntaf yn Saesonaec, o waith Arthur Dent ...
Printiedig in Llundain : gan Bennet Griffin in y Flwyddyn, 1682Printiedig yn Llundain : gan Bennet Griffin yn y Flwyddyn, 1682
Llwybr din anghyfarwydd I'r nefoedd.Llwybr dyn anghyfarwydd I'r nefoedd.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Phila. Yr awr-hon mi â welaf in amlwg nad oes achos i bobl Dduw i drissâu gormod, ⟨p. 131⟩a llaesu in rhybell o herwydd eu blinderau. Mi â welaf, er nad ydynt ddiangol oddiwrth bob cystuddiau, eu bod er hynny in ddiangol oddiwrth gystuddiau niweidus: Canys nid oes, na gwialen, na chroes, na cherydd â wna ddrŵg iddynt, and y cwbl in y diwedd â ddaw i ddiben, a therfyn gwynfydedig.
Phila. Yr awr-hon mi â welaf yn amlwg nad oes achos i bobl Dduw i drissâu gormod, ⟨p. 131⟩a llaesu yn rhybell o herwydd eu blinderau. Mi â welaf, er nad ydynt ddiangol oddiwrth bob cystuddiau, eu bod er hynny yn ddiangol oddiwrth gystuddiau niweidus: Canys nid oes, na gwialen, na chroes, na cherydd â wna ddrŵg iddynt, ond y cwbl yn y diwedd â ddaw i ddiben, a therfyn gwynfydedig.
Theol. Chwi â adroddasoch y gwir in helaeth, ac in ddiammeu: Oblegid nid oes dim blinder â ddygo Duw ar ei bobl, and (os dioddefant in llonydd, ac ymddiried in ddiyscog in ei drugaredd ef, a bod in ymarhous, ac in ufydd iw ewyllys) y cyfryw ac â drŷ in fendith, ac in gyssur iddynt in y diwedd. Am hynny, hydda ddigon y geill pobl Dduw fod in llawen ynghanol eu cystuddiau. Hwynt hwy â allant drwy ammynedd a chyssur ymddarostwng i geryddon eu Tâd, gan eu dwyn in oddefgar, ac megis cussanu ei wialen ef, a dywedyd ynddynt eu hunain, Gan fod fy Nhâd in ewyllysio hynny, bodlon wyf finnau. Gan may hynny â fin efe, hynny a fynnaf finnau. Fell y dywedodd yr hên Elī gynt: Yr Arglwydd yw, 1gwnaed fell y gwelo in dda. Ac megis in y cyffelyb ostyngeiddrwydd y dywedodd Dafydd mewn achos arall: ⟨p. 132⟩Weal fi, 2