Phila. Y mae lle in ddiau i ryfeddu o herwydd ammynedd, a dioddefgarwch Duw in ein harbed ni cyhyd o amser, ac in caniattau i ni her yspaid, a hamdden i edifarhau. Eithr diddadl yw'r hyn a ddywed y Prophwyd: Er bod yr Arglwydd in hwyrfrydig i lîd, etto mawr yw ei nerth, ac ni ddievoga efe yr anedifeiriol. Er iddo gyd-ddwyn dross amser ai cythreulig dingo, etto nid anghofia efe hwynt:1 And in hytrach efe a gymmer gyfrif o honynt, ac a'u scrifenna in ei lyfr coffadwriaeth, fell y byddont in distiolaeth in eu herbyn. A phan ddêl y did cyfrif mawr, efe ai gesyd oll in eu trefn o'u blaen hwynt, ac a ddyry hawl in eu herbyn am danynt.
Na ddisgwilied offer-dyngwyr drygionus, a chabl-wyr enw Duw gael diangc bob amser in ddigosp, o herwydd bod Duw in gadael iddynt fyw in llonyd tros amser, ac in oedi eu dialled. Oblegit pa hwyas yr oeda Duw, mwy ofnadwy, a dwysach fydd ⟨p. 158⟩ei ddyrnodiau ef pan ddelont. Pa hwyaf y tynner saith mewn bŵa, cryfach sydd yr ergid pan ddêl allan. Er bod gan Dduw draed o blwm, ac am hynny bod ei gerddediad in araf, ac ynteu in llaes i roddi dial: etto y mae ganddo law o haiarn, ac in taro in drwm ac in farwol pan ddêl. Er bod Duw in gadael i'r drigionus fyw mewn diofalwch tros amser (medd Job.) Etto y mae ei lygaid ef ar eu ffyrdd hwy. 2Ac mewn man arall y dywed: Y drygionus a gadwyd hid did destruw, ac hwy a ddygir allan erbyn did digofaint: felly y mae y gŵr sanctaidd Job in siccrhau fod cyflwr yr holl ray goludog bydol in gyffelyb i gyflwr ŷch, a bascer erbyn y did lladfa.
Oblegid in yr un rhyw bennod y dywed, Treuliant eu dyddiau mewn daioni, ac in ebrwydd y descynnant i'r bed. 3Eithr in awr, attolwg, henwch y llŵon mwyaf sathredig, a chynnefin in ein plith ni.
Phila. Y mae lle yn ddiau i ryfeddu o herwydd ammynedd, a dioddefgarwch Duw yn ein harbed ni cyhyd o amser, ac yn caniattau i ni hir yspaid, a hamdden i edifarhau. Eithr diddadl yw'r hyn a ddywed y Prophwyd: Er bod yr Arglwydd yn hwyrfrydig i lîd, etto mawr yw ei nerth, ac ni ddieuoga efe yr anedifeiriol. Er iddo gyd-ddwyn dros amser ai cythreulig dyngo, etto nid anghofia efe hwynt:1 Ond yn hytrach efe a gymmer gyfrif o honynt, ac a'u scrifenna yn ei lyfr coffadwriaeth, fel y byddont yn distiolaeth yn eu herbyn. A phan ddêl y dydd cyfrif mawr, efe ai gesyd oll yn eu trefn o'u blaen hwynt, ac a ddyry hawl yn eu herbyn am danynt.
Na ddisgwilied ofer-dyngwyr drygionus, a chabl-wyr enw Duw gael diangc bob amser yn ddigosp, o herwydd bod Duw yn gadael iddynt fyw yn llonyd tros amser, ac yn oedi eu dialedd. Oblegit pa hwyas yr oeda Duw, mwy ofnadwy, a dwysach fydd ⟨p. 158⟩ei ddyrnodiau ef pan ddelont. Pa hwyaf y tynner sa•th mewn bŵa, cryfach sydd yr ergid pan ddêl allan. Er bod gan Dduw draed o blwm, ac am hynny bod ei gerddediad yn araf, ac ynteu yn llaes i roddi dial: etto y mae ganddo law o haiarn, ac yn taro yn drwm ac yn farwol pan ddêl. Er bod Duw yn gadael i'r drigionus fyw mewn diofalwch tros amser (medd Iob.) Etto y mae ei lygaid ef ar eu ffyrdd hwy. 2Ac mewn man arall y dywed: Y drygionus a gadwyd hyd ddydd destruw, ac hwy a ddygir allan erbyn dydd digofaint: felly y mae y gŵr sanctaidd Iob yn siccrhau fod cyflwr yr holl rai goludog bydol yn gyffelyb i gyflwr ŷch, a bascer erbyn y dydd lladfa.
Oblegid yn yr vn rhyw bennod y dywed, Treuliant eu dyddiau mewn daioni, ac yn ebrwydd y descynnant i'r bedd. 3Eithr yn awr, attolwg, henwch y llŵon mwyaf sathredig, a chynnefin yn ein plith ni.
- 1Nahum 1.3.
- 2Job. 24.23, ac 21.30.Iob. 24.23, ac 21.30.
- 3Job. 21.13.Iob. 21.13.