Chwiliwch ar hid heolydd Jerusalem, ac edrychwch yr awr'hon, mynnwch wybod hefyd, a cheisiwch in ei heolydd hi, o chewch ŵr, ac o chewch a wnel barn, ac â gais wirionedd, ac my fi a'i harbedaf hi, Jer. 5.1.
Gan hynny, deliwch sulw, ac ystyriwch beth a ddichon gŵr: je beth a ddichon un gŵr, Un Abraham, un Moses, un Elijah, un Daniel. Beth a ddichon un Samuel, un Noah, un Job.
Rhyw un gŵr (o herwydd ei fawr gymmeriad gyd a'r Goruchaf) a ddichon ryw amser drwy ei weddiau, ai ddagrau, wneuthur mwy gorchest tros wlâd, na lawyer o wŷr call drwy eu cynghorion, neu wyr cedyrn nerthol a'u cleddyfau.
Je y mae i'w welled in amlwg ynghyssegr lân lyfr yr yspryd glân, fod rhyw un Pregethwr gwael yr olwg arno, eithr in lawn yspryd, a nerth Elijah, in gwneuthur mwy gorchest, ac in digoni in well, ⟨p. 240⟩in ei stafell gartref, ym mhlith ei lyfrau (pan bynnag ai i ddrygy gel in, ai i ymddeffyn gwlâd, ai i droi heibio ddigofaint, ai i berry cael trugaredd) na llu Brenhinol, self deugain-mil o wyr cedyrn nerthol in ymladd mewn maes: Neu fell y dywed yr yspryd: Er bod pob un a'i gleddyf ar ei glùn, a'u bod ôllo gedyrn Israel, Can. Sol. 3.7.
A hyn a brofir in eglur mewn un wers o lyfr y Psalmau: Lle y mae 'r Prophwyd wedi iddo wneuthur manwl-goffa o bechodau y bobl, in chwanegu dywedyd: Ac efe a ddywedasai am eu dinistrio hwynt, oni buasai i Moses ei etholedig ef sefyll ar yr adwy o'i flaen ef, i droi ei lidiawgrwydd rhag eu dinistrio, Psal. 106.23.
Gwelwch wrth hyn, beth a ddichon un gŵr ei wneuthur gyd à Duw: Rhyw un gŵr sy'n rhwymo dwylo Duw, fell nad oes ganddo nerth i daro pan fynnei. Megis y dywedir am Lot; Ni allaf wneuthur dimness dy ddyfod yno. Gen. 19.22.
Ysty riwch pa wed y dywed yr Arglwydd, na alley efe wneuthur dim, o herwydd na fynnei wnenuthur dim: o'r waith oddef, ac in ewyllysgar y mae in gadael, megis gefynnu ei ddwylo, ai rhwymo ar ei gefn, er mwyn ychydig ddynion, o ba ray y mae in gwneuthur mwy cyfrif, nac o'r holl fyd heb ei law hwynt,
⟨p. 241⟩Mor hôff ydynt ganddo, ac mor werthfawr in ei olwg ef. Yr un ffunyd scrifennedig yw, fod yr Arglwydd in ddigllon tros ben wrth yr Israeliaid am y llôaur â wnaethant in Horeb: Er hynny, ni alley efe wneuthur dim, o herwydd na adawei Moses iddo: Ac am hynny y mae efe in ymbil a Moses ar adael iddo lonydd, ac nad eiriolei mwyach dross y bobl.
Chwiliwch ar hyd heolydd Ierusalem, ac edrychwch yr awr'hon, mynnwch wybod hefyd, a cheisiwch yn ei heolydd hi, o chewch ŵr, ac o chewch a wnel barn, ac â gais wirionedd, ac my fi a'i harbedaf hi, Jer. 5.1.
Gan hynny, deliwch sulw, ac ystyriwch beth a ddichon gŵr: ie beth a ddichon vn gŵr, Un Abraham, vn Moses, vn Elias, vn Daniel. Beth a ddichon vn Samuel, vn Noah, vn Job.
Rhyw vn gŵr (o herwydd ei fawr gymmeriad gyd a'r Goruchaf) a ddichon ryw amser drwy ei weddiau, ai ddagrau, wneuthur mwy gorchest tros wlâd, na llawer o wŷr call drwy eu cynghorion, neu wyr cedyrn nerthol a'u cleddyfau.
Ie y mae i'w weled yn amlwg ynghyssegr lân lyfr yr yspryd glân, fod rhyw vn Pregethwr gwael yr olwg arno, eithr yn llawn yspryd, a nerth Elias, yn gwneuthur mwy gorchest, ac yn digoni yn well, ⟨p. 240⟩yn ei stafell gartref, ym mhlith ei lyfrau (pa vn bynnag ai i ddrygy gel yn, ai i ymddeffyn gwlâd, ai i droi heibio ddigofaint, ai i beri cael trugaredd) na llu Brenhinol, sef deugain-mil o wyr cedyrn nerthol yn ymladd mewn maes: Neu fel y dywed yr yspryd: Er bod pob vn a'i gleddyf ar ei glùn, a'u bod ôllo gedyrn Israel, Can. Sol. 3.7.
A hyn a brofir yn eglur mewn vn wers o lyfr y Psalmau: Lle y mae 'r Prophwyd wedi iddo wneuthur manwl-goffa o bechodau y bobl, yn chwanegu dywedyd: Ac efe a ddywedasai am eu dinistrio hwynt, oni buasai i Moses ei etholedig ef sefyll ar yr adwy o'i flaen ef, i droi ei lidiawgrwydd rhag eu dinistrio, Psal. 106.23.
Gwelwch wrth hyn, beth a ddichon vn gŵr ei wneuthur gyd à Duw: Rhyw vn gŵr sy'n rhwymo dwylo Duw, fel nad oes ganddo nerth i daro pan fynnei. Megis y dywedir am Lot; Ni allaf wneuthur dimnes dy ddyfod yno. Gen. 19.22.
Ysty riwch pa wedd y dywed yr Arglwydd, na allei efe wneuthur dim, o herwydd na fynnei wnenuthur dim: o'r waith oddef, ac yn ewyllysgar y mae yn gadael, megis gefynnu ei ddwylo, ai rhwymo ar ei gefn, er mwyn ychydig ddynion, o ba rai y mae yn gwneuthur mwy cyfrif, nac o'r holl fyd heb ei llaw hwynt,
⟨p. 241⟩Mor hôff ydynt ganddo, ac mor werthfawr yn ei olwg ef. Yr vn ffunyd scrifennedig yw, fod yr Arglwydd yn ddigllon tros ben wrth yr Israeliaid am y llôaur â wnaethant yn Horeb: Er hynny, ni allei efe wneuthur dim, o herwydd na adawei Moses iddo: Ac am hynny y mae efe yn ymbil a Moses ar adael iddo lonydd, ac nad eiriolei mwyach dros y bobl.