A81315:764
Llwybr hyffordd in cyfarwyddo i'r nefoedd. In yr hwn y dichon din ystyriol welled…Llwybr hyffordd yn cyfarwyddo i'r nefoedd. Yn yr hvvn y dichon dyn ystyriol weled…
Llwybr hyffordd in cyfarwyddo i'r nefoedd. In yr hwn y dichon din ystyriol welled ei gyswr presennol, pan ydyw a'i cadwedig, a'i colledig. / Wedi ei ofod allan ar dull ymddiddannion, in gyntaf in Saesonaec, o waith Arthur Dent ...Llwybr hyffordd yn cyfarwyddo i'r nefoedd. Yn yr hvvn y dichon dyn ystyriol weled ei gyswr presennol, pa un ydyw a'i cadwedig, a'i colledig. / Wedi ei ofod allan ar dull ymddiddannion, yn gyntaf yn Saesonaec, o waith Arthur Dent ...
Printiedig in Llundain : gan Bennet Griffin in y Flwyddyn, 1682Printiedig yn Llundain : gan Bennet Griffin yn y Flwyddyn, 1682
Llwybr din anghyfarwydd I'r nefoedd.Llwybr dyn anghyfarwydd I'r nefoedd.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Theol. Ymadrodd sceler, a chnawdol yw hwn, ac in dangos fod in y sawl sydd in ei arfer, feddwl offer-wael, ac afreolus. And mi a ewyllysiwn ir cyfryw ray ystyried diwedd ein etholedigaeth, yr hwn yw, fod i ni fyw in dduwiol. Megis yr eglurwyd in hyspys in y gyntaf at yr Ephesiaid; lle y dywed yr Apostol.1 Ddarfod i Dduw ein ethol ni cyn seiliad y bid. And i babeth? Ai i fyw o honom fell y mynnem ein hunain? Nagê medd efe: And fell y byddem in sanctaidd ac in ddifeius ger ei fron ef. Drachefn y dywaid:2 Duw a'n rhagluniodd i fod in un-ffurf a delw ei Fab ef; self in sanctaidd ac in gyfiawn. Canys diammeu ydyw, na allwn ni farnu o ragluniaeth, oddieithr wrth y pethau sy'n ei ganlyn, nid amgen, wrth ein ⟨p. 328⟩galwedigaeth, ein cyfiawnhâd, a'n sancteiddiad. Oblegid pan glywom unwaith waith grâs in gweithio ynom (hynny yw, pan alwer ni drwy ein geni o newydd, ac i'n hadnewydder drwy'r Yspryd Glân, a ninneu in cael ynom ein hunain gasineb diragrith […] bechod, a chariad i gyfiawnder) Ina y dichon fod in siccr gennym, ac in ddiammeu ddarfod ein rhaglunio ni i fywyd. Oblegit y rhai â ragluniodd efe, y rhai hynny hefyd à alwodd efe: a'r rhai a alwodd efe, y rhai hynny hefyd a gyfiawnhaodd efe: a'r rhai a gyfiawnhaodd efe, y rhai hynny hefyd a ogoneddodd efe. Rhuf. 8.30. Am hynny hid oni chlywom y nodau, neu yr arwyddion hyn o etholedigaeth wedi eu gweithio ynom, ni allwn ni gael dim siccrwydd diogel in y peth yma. Ac ni ddylem ni ymorol am dano, nac ymgymmyrredd ag ef: And ymegnio in ôl y gallu, ar grim a fyddo gennym, i fyw in rhinweddol, ac in grefyddol, gan ddisgwyl pa brŷd y trugarhao Duw wrthym, ac y rhoddo i ni allu i wir ddirnad ein cyflwr. Ac am y rhai sy ddiofal, ac afreolus, heb ymwrando a'u cyflwr, deled â ddêl: Nid oes and gobaith wan a llesc eu bod hwy wedi eu hethol, neu y gwir elwir hwynt bight.
Theol. Ymadrodd sceler, a chnawdol yw hwn, ac yn dangos fod yn y sawl sydd yn ei arfer, feddwl ofer-wael, ac afreolus. Ond mi a ewyllysiwn ir cyfryw rai ystyried diwedd ein etholedigaeth, yr hwn yw, fod i ni fyw yn dduwiol. Megis yr eglurwyd yn hyspys yn y gyntaf at yr Ephesiaid; lle y dywed yr Apostol.1