A81315:766
Llwybr hyffordd in cyfarwyddo i'r nefoedd. In yr hwn y dichon din ystyriol welled…Llwybr hyffordd yn cyfarwyddo i'r nefoedd. Yn yr hvvn y dichon dyn ystyriol weled…
Llwybr hyffordd in cyfarwyddo i'r nefoedd. In yr hwn y dichon din ystyriol welled ei gyswr presennol, pan ydyw a'i cadwedig, a'i colledig. / Wedi ei ofod allan ar dull ymddiddannion, in gyntaf in Saesonaec, o waith Arthur Dent ...Llwybr hyffordd yn cyfarwyddo i'r nefoedd. Yn yr hvvn y dichon dyn ystyriol weled ei gyswr presennol, pa un ydyw a'i cadwedig, a'i colledig. / Wedi ei ofod allan ar dull ymddiddannion, yn gyntaf yn Saesonaec, o waith Arthur Dent ...
Printiedig in Llundain : gan Bennet Griffin in y Flwyddyn, 1682Printiedig yn Llundain : gan Bennet Griffin yn y Flwyddyn, 1682
Llwybr din anghyfarwydd I'r nefoedd.Llwybr dyn anghyfarwydd I'r nefoedd.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Theol. Yr ydych chwi mewn amryfusedd d•bryd: Canys yr athawiaeth hon, rhan ydyw o egluredig wirionedd Duw, Yr hwn â fin fod ei bobl ef in ei gwybod. Ac in wir ddigelwydd y mae cyssur rhagorol in goferu oddiwrthi, buddiol i hôll blant Duw, in erbyn holl gynllwynion diafol, a phrofedigaethau anobaith. Oblegit pan gaffo din wybod ynddo ei hun drwy arwyddion hynod, fod Duw wedi ei ddewis ef i fywyd, yna er body cythraul in gosod in daer arno, a chydwybod pechod a'i wendid ei hùn in ei ruthr-gyrchu in anguriol; etto efe a ŵyr in hyspys fod tragwyddol arfaeth, a chyngor Duw in anghyfnewidiol, ac o herwydd bod ei jachawdwriaeth wedi ei sylfaenu nid arno ei hûn, nac ar ei nerth ei hûn, and ar anghyfnewidiol ordinhâd Duw, yr hwn sydd sail ddiymmod, ac in sefyll bight in ddiogel, ac in gadarn: Am hynny gwneled Diafol, a phechod eu heithaf, a'u gwaethaf, etto efe à gynhelir mewn cyfiawnder, a gwirionedd, ac megis a ddygir ym mreichiau Duw i barhâu, je hid y diwedd. Canys y sawl y mae Duw in ei garu, ⟨p. 330⟩hid y diwedd y câr. efe hwynt. Hefyd pan wypo pobl yr Arglwydd unwaith (wrth eu sancteiddiad a'u genedigaeth o newydd) ddarfod ir Arglwydd wrthod, a bwrw ymmaith gynnifer mîl-filoedd, a'u dewis hwynt i fod in etifeddion o'i deyrnas ogoneddus, a hwythau ynddynt eu hunain or unrhyw ddefnydd, a gwneuthuriad, ac ydoedd eraill; a gwneuthur o honaw hyn oll erddynt, o'i hyrâd •ás, a'i anhaeddiannus drugaredd tu ag attynt: Oh mor rymmus, ac mor egniol, y gorchfyga, yr ynnill, ac y dŵg yr ystyriaeth yma eu calonnau hwynt iw hoffi a'i garuef! Ac mor rhwydd gallon, a llawen y gwasanaethant ef? Mor ewyllysgar, a ffyddlon yr ufyddhánt iddo? Je, pa wresogi a wnant mewn awydd iddo? Oblegit coelio, a ffyddio fôd Duw in ein catu ni, yw peth sy'n tynnu i fynu ein cariad ni tu ag atto ef eilwaith: Megis y dywaid Saint Joan: Yr ydym ni in ei garu ef, am iddo ef in gyntaf ein caru ni. 1 Joan 4.19. Ym mhellach, fe â ddywedir am Fair Fagdalen, faddeu lawyer iddi, oblegit hi a garodd in fawr. 1Canys pan wybu hi fod ei haml, ai herchyll bechodau wedi eu maddeu in rhâd iddi, ei nwydau a ennynwyd ynddi o gariad, ac ufydd-dod tu ag at Grist. Felly hefyd yr eglwys in y Canniadau wedi ⟨p. 331⟩