In Bummed, yna r Arglwydd a rŷdd i fynu dy enaid gwrthodedig i ddwylo r cythreiliaid, y rhai, a nhwy in geidwaid i'ti, fydd raid iddynt dy gadw di hŷd y did mawr o gyfrif; fall ac y mae dy gyfneseifiaid in ymdynnu am dy dda di, ar pryfed am dy gorph; felly y bid y cythreiliaid in ymdynnu am dy enaid di; canys er cynted y bô dŷn drygionus farw, mae efe nail ai in y nef ai in uffern; Nid in y nef, canys ni ddaw yno ddim aflan, Esa. 30.8. Os in uffern, yna ymysc y cythreiliaid, ac dyna lle bid ei lettu tragywyddol ef; Ac oddiymma dy enaid gwrchodedig di a fydd in gorwedd in alarus, o herwydd yr amser aeth heibio, yrowan mae hi in rhy ddiweddar iw alw ef in ôl drachefn: Nid oes dim and griddfan tan anoddefol boenau o ddigofaint presennol Duw, a synnu o herwydd tragywyddoldeb y trueni, ar cystydd sydd i ddyfod, gan ddisgwyl am yr awr ofnadwy hono, pan utcano ⟨p. 108⟩r utcorn, ac yno r enaid ar corph a gŷd ymgyfarfyddant i oddef y digofaint hwnnw, ar tân hwnnw yr hwn ni ddiffydd in dragywydd. Oh gan hynny meddwl ac ofna r gwaethaf am danat dy hûn yrowan; Ni ddarfu i'tti (and in anfynych, neu and odid) erioed gythryblu dy ben ynghylch yr achos ymma, pa ûn a wna Christ ai dy achub di ai peidio; Mae genit i and odid y faith obeithiau cadarn, ar faith ymddiried in barod yr achub efe dydi; And gwybydd, fod in bossibl i'ti gael dy dwyllo; Ac os felly, pan wypech di dy farn ar ôl marwolaeth, ni chei di un awr mwy i wneuthur dy dangnhefedd, ped wylit ti ddagrau o waed; Os bid nail ai gorchudd o anwybodaeth o flaen dy lygaid ti, fell napcin ynghylch wyneb un wedi ei fwrw iw golly, neu os witty wedi dy rwymo ac ûn trachwant, neu os witty in llunnio maddevant i'ti dy hun, ac in cyhoeddi heddwch ith enaid dy hun, (o'ran bôd ychydig drymder ⟨p. 109⟩arnati am dy bechodau, ac in ymroi na wnelych di bight y faith beth drachefn) ûn witty a fydd rhaid iddo ar ôl marwolaeth ymddangos ger bron yr Arglwydd mewn barn; Tydi yr hwn wit fell hyn wedi dy farnu yrawron, ac in marw felly, tidy a ddevi ith farn ofnadwy ar ôl marwolaeth.
Yn Bummed, yna r Arglwydd a rŷdd i fynu dy enaid gwrthodedig i ddwylo r cythreiliaid, y rhai, a nhwy yn geidwaid i'ti, fydd raid iddynt dy gadw di hŷd y dydd mawr o gyfrif; fal ac y mae dy gyfneseifiaid yn ymdynnu am dy dda di, ar pryfed am dy gorph; felly y bydd y cythreiliaid yn ymdynnu am dy enaid di; canys er cynted y bô dŷn drygionus farw, mae efe naill ai yn y nef ai yn uffern; Nid yn y nef, canys ni ddaw yno ddim aflan, Esa. 30.8. Os yn uffern, yna ymysc y cythreiliaid, ac dyna lle bydd ei lettu tragywyddol ef; Ac oddiymma dy enaid gwrchodedig di a fydd yn gorwedd yn alarus, o herwydd yr amser aeth heibio, yrowan mae hi yn rhy ddiweddar iw alw ef yn ôl drachefn: Nid oes dim ond griddfan tann anoddefol boenau o ddigofaint presennol Duw, a synnu o herwydd tragywyddoldeb y trueni, ar cystydd sydd i ddyfod, gan ddisgwyl am yr awr ofnadwy hono, pan utcano ⟨p. 108⟩r utcorn, ac yno r enaid ar corph a gŷd ymgyfarfyddant i oddef y digofaint hwnnw, ar tân hwnnw yr hwn ni ddiffydd yn dragywydd. Oh gan hynny meddwl ac ofna r gwaethaf am danat dy hûn yrowan; Ni ddarfu i'tti (ond yn anfynych, neu ond odid) erioed gythryblu dy ben ynghylch yr achos ymma, pa ûn a wna Christ ai dy achub di ai peidio; Mae genit i ond odid y fath obeithiau cadarn, ar fath ymddiried yn barod yr achub efe dydi; Ond gwybydd, fod yn bossibl i'ti gael dy dwyllo; Ac os felly, pan wypech di dy farn ar ôl marwolaeth, ni chei di un awr mwy i wneuthur dy dangnhefedd, ped wylit ti ddagrau o waed; Os bydd naill ai gorchudd o anwybodaeth o flaen dy lygaid ti, fel napcin ynghylch wyneb un wedi ei fwrw iw golli, neu os wyti wedi dy rwymo ac ûn trachwant, neu os wyti yn llunnio maddeuant i'ti dy hun, ac yn cyhoeddi heddwch ith enaid dy hun, (o'ran bôd ychydig drymder ⟨p. 109⟩arnati am dy bechodau, ac yn ymroi na wnelych di byth y fath beth drachefn) ûn wyti a fydd rhaid iddo ar ôl marwolaeth ymddangos ger bron yr Arglwydd mewn barn; Tydi yr hwn wyt fel hyn wedi dy farnu yrawron, ac yn marw felly, tydi a ddeui ith farn ofnadwy ar ôl marwolaeth.