[Y cywir ddychwelwr.]

Men neu gert ni bo genthi ddim olwynion i orphywys arnynt fe fydd anodd i thynnu ir dom, and ûn y fytho ag olwynion dani a ddaw in llwythog drwy 'r dom; Felly plentyn i Dduw ni bo gantho ddim olwynion, ddim dyled-swyddau i orphywys arnynt ni ellir oi fodd ef moi dynnu ef ir pechod, and dŷn arall er i fod in llwythog o bechod (je weithiau in erbyn ei gydwybod) etto oran bod gantho ddyled-swyddau iw ddwyn ef allan nid yw efe in gwneuthir esgyrn in y bid o bechod, and mined ymlaen in hŷf in ei helynt bechadurus: Pan welom ni ddŷn gwael in coegi ⟨p. 344⟩tywysog mawr, ac in ei daro ef, ni a ddywedwn in siccir, na feiddie efe wneuthur hynny, oni bae fod gantho rŷw ûn iw ddwyn ef allan, ar ba ûn y mae efe in hydêra ac in gorphywys, ac in rhoddi ei ymddiried ynddo: Felly pan welom ni ddynion in pechu in erbyn y Duw mawr, ni allwn dybied in siccir, na feiddient hwy wneuthur hynny, oni bae fôd ganthynt ryw ddyledswyddau iw dwyn hwynt allan ac iw cefnogi in ei ffyrdd, ymha ray y maent in ymddiried. Oblegid cymmerwch din halogedig, pa beth fydd in peri iddo ef feddwi, tyngu, chwarre, a phutteinio? Ai nid oes ûn Duw iw gospi ef? Ai nid oes ûn uffern ddigon poeth iw boenydio ef? Ai nid oes dim plaeau iw ddinistrio ef? Oes, paham yntau y mae efe in pechu fell hyn? Oh! Mae efe in gweddio ar Dduw am faddevant, ec in alaru ac in edifarhau in ddirgel (fell y mae efe in dywedyd) a hyn sydd in ei gynnal ef i fynu in ei droeau dihir.

Menn neu gert ni bo genthi ddim olwynion i orphywys arnynt fe fydd anodd i thynnu ir dom, ond ûn y fytho ag olwynion dani a ddaw yn llwythog drwy 'r dom; Felly plentyn i Dduw ni bo gantho ddim olwynion, ddim dyled-swyddau i orphywys arnynt ni ellir oi fodd ef moi dynnu ef ir pechod, ond dŷn arall er i fod yn llwythog o bechod (ie weithiau yn erbyn ei gydwybod) etto oran bod gantho ddyled-swyddau iw ddwyn ef allan nid yw efe yn gwneuthir esgyrn yn y byd o bechod, ond myned ymlaen yn hŷf yn ei helynt bechadurus: Pan welom ni ddŷn gwael yn coegi ⟨p. 344⟩tywysog mawr, ac yn ei daro ef, ni a ddywedwn yn siccir, na feiddie efe wneuthur hynny, oni bae fod gantho rŷw ûn iw ddwyn ef allan, ar ba ûn y mae efe yn hydêra ac yn gorphywys, ac yn rhoddi ei ymddiried ynddo: Felly pan welom ni ddynion yn pechu yn erbyn y Duw mawr, ni allwn dybied yn siccir, na feiddient hwy wneuthur hynny, oni bae fôd ganthynt ryw ddyledswyddau iw dwyn hwynt allan ac iw cefnogi yn ei ffyrdd, ymha rai y maent yn ymddiried. Oblegid cymmerwch ddyn halogedig, pa beth fydd yn peri iddo ef feddwi, tyngu, chwarre, a phutteinio? Ai nid oes ûn Duw iw gospi ef? Ai nid oes ûn uffern ddigon poeth iw boenydio ef? Ai nid oes dim plaeau iw ddinistrio ef? Oes, paham yntau y mae efe yn pechu fel hyn? Oh! Mae efe yn gweddio ar Dduw am faddeuant, ec yn alaru ac yn edifarhau yn ddirgel (fel y mae efe yn dywedyd) a hyn sydd yn ei gynnal ef i fynu yn ei droeau dihir.