B10304:105
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An echo of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apology, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An eccho of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apologie, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.
Oxford : Printiedig in Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671Oxford : Printiedig yn Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
And trymma peth yw hyn, eu bod nhwy‘n doedyd amdonom may dynion bryntion a•nuwiol ydym, wedi bwrw ymaeth in ollawl ofalu am grefydd: Ag etto ni ddyle hyn mo‘n trymhau nemor chwaith, gan eu bod nhwy hunain y rhai a haurassant hyn arnom. in gwybod mor oganllyd, ag mor falls ydyw. Canys Justinus y Merthyr sy‘n testiolaethu,1 pan ddechreuwyd pregethu‘r Efengyl a gossod ⟨p. 63⟩allan henw Christ. may peth cyffredin y pride hynny oedd alw'r holl Gristnogion [Greek or Hebrew], self, dynion di-Dduw. A phan oedd Policarpus in sefyll yw farnu, yna yr annoge‘r bobl y Rhagbenrhaith i lad a difa cymain-hun y sawl a addefent yr Efengyl, gan ddoedyd fall hyn [Greek or Hebrew] self, gwna ben am y dynion melltigedig ymma sy •eb Dduw genthynt. Ag nid ydoedd hyn o drin, o herwydd bod in wir nad oedd Dduw gan y Cristnogion, eithr o herwydd nad addolent hwy gerrig, a *chyffion, y petheu a addolid y pride hynny megis. Duwiau. And mae‘r holl fyd bellach in gweled in ddigon amlwg, beth a ddioddefasom-mi, a‘n cyd-frodyr, gan y gwyr hyn, er mwyn crefydd ag un•g achos eyn gwir Dduw. Nhwy a‘n bwriasont-ni‘r carchareu, i‘r dyfroedd, i‘r Lan, ag a‘m drybaeddasant in eyn gwaed ni; a hynny, nid oblegid eyn bod ni 'n odinebwyr, neu'n ladron, neu‘n lad dynion, namyn in unig er mwyn eyn bod ni‘n cyfaddef Efengyl Jesus Grist, ag in gobeithio in y Duw byw
Ond trymma peth yw hyn, eu bod nhwy‘n doedyd amdonom may dynion bryntion a•nuwiol ydym, wedi bwrw ymaeth yn ollawl ofalu am grefydd: Ag etto ni ddyle hyn mo‘n trymhau nemor chwaith, gan eu bod nhwy hunain y rhai a haurassant hyn arnom. yn gwybod mor oganllyd, ag mor ffals ydyw. Canys Iustinus y Merthyr sy‘n testiolaethu,1 pan ddechreuwyd pregethu‘r Efengyl a gossod ⟨p. 63⟩allan henw Crist. may peth cyffredin y pryd hynny oedd alw'r holl Gristnogion , sef, dynion di-Dduw. A phan oedd Policarpus yn sefyll yw farnu, yna yr annoge‘r bobl y Rhagbenrhaith i ladd a difa cymain-hun y sawl a addefent yr Efengyl, gan ddoedyd fal hyn sef, gwna ben am y dynion melltigedig ymma sy eb Dduw genthynt. Ag nid ydoedd hyn o drin, o herwydd bod yn wir nad oedd Dduw gan y Cristnogion, eithr o herwydd nad addolent hwy gerrig, a