B10304:123
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An echo of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apology, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An eccho of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apologie, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.
Oxford : Printiedig in Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671Oxford : Printiedig yn Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Ag o ran porthi ei chwant awyddus ef, i lywodraethu ag i deyrnassu fall Brenin, ef a ddrylliodd in ddarneu Ymerodraeth Rhufain, ag a rwygodd holl Gred drwy drallod a therfysc. Diffaith ag fall bradwr y gwnaeth ef ryddhau'r Rhufeinieid, ar Italiaid, ag efo‘i hun hefyd, o'r llwf a gymerasai ef a nhwytheu, i fod in gywir i Ymerodr Graecia, gan wyr-droi deiliaid yr Ymerodr oddi wrtho; a galw Carolus Magnus Martellus, o Ffrainc i Italia, af wneuthyr ef in Ymerodr; yr hyn beth ni welsid erioed ⟨p. 83⟩mo'r faith.1 Ef a fwriodd Chilpericus brenin Ffrainc (yr hwn nid ydoedd dwysog drwg) allan o‘i deyrnas, in unig er mwyn nad oedd ef in rhyngy bodd iddo-fo, ag a wnaeth Pipinus in frenin in ei le ef. Hagar ol iddo fwrw allan brenin Philip Dêg, ef a ordeiniodd ag a farnodd (pe y gallase ef gwplau ei amcan) frenhiniaeth Ffrainc i Albertus brenin y Rhufeinieid. 2Ef a anrheithiodd in llwyr ddifadde ddinas a llywodraeth Florentia ei wlad ei hun: ef a'i dygodd hi o rid-did a thangneddyf, ag ai dododd dan reolaeth un gwr fall y gall hwnnw wneuthyr pa lywodraeth a sin ef, wrth ei ewyllys a'i drachwant ei hun.3 Efe a osododd yr Ymerodr Carolus y 5, o‘r naull du, a Francis brenin ffrainc o‘r tu arall, i ddinistr Duciæth Savoy cyn llwyred, ag na adawyd ir Duc aflwyddianus braid un ddinas i joy ei ben ynddi.
Ag o ran porthi ei chwant awyddus ef, i lywodraethu ag i deyrnassu fal Brenin, ef a ddrylliodd yn ddarneu Ymerodraeth Rhufain, ag a rwygodd holl Gred drwy drallod a therfysc. Diffaith ag fal bradwr y gwnaeth ef ryddhau'r Rhufeinieid, ar Italiaid, ag efo‘i hun hefyd, o'r llwf a gymerasai ef a nhwytheu, i fod yn gywir i Ymerodr Graecia, gan wyr-droi deiliaid yr Ymerodr oddi wrtho; a galw Carolus Magnus Martellus, o Ffrainc i Italia, af wneuthyr ef yn Ymerodr; yr hyn beth ni welsid erioed ⟨p. 83⟩mo'r fath.1 Ef a fwriodd Chilpericus brenin Ffrainc (yr hwn nid ydoedd dwysog drwg) allan o‘i deyrnas, yn vnig er mwyn nad oedd ef yn rhyngy bodd iddo-fo, ag a wnaeth Pipinus yn frenin yn ei le ef. Ag ar ol iddo fwrw allan brenin Philip Dêg, ef a ordeiniodd ag a farnodd (pe y gallase ef gwplau ei amcan) frenhiniaeth Ffrainc i Albertus brenin y Rhufeinieid.